Μεταπτυχιακό στην Ενέργεια
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ
Καλώς ορίσατε στον διαδικτυακό τόπο του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών στην Ενέργεια: Στρατηγική, Δίκαιο & Οικονομία,
στο Τμήμα Διεθνών & Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς.
Πρόκειται για το πρώτο μεταπτυχιακό στην Ελλάδα και ένα από τα ελάχιστα
στην Ευρώπη αφιερωμένο στη στρατηγική, το δίκαιο & τα οικονομικά της
Ενέργειας. Απευθύνεται σε αποφοίτους, οι οποίοι θέλουν να αποκτήσουν
ισχυρά εφόδια για απασχόληση στον κλάδο της ενέργειας, των δικτύων και
υποδομών, της βιομηχανίας και της ναυτιλίας, σε διεθνείς οργανισμούς,
ελληνικές και διεθνείς ενεργειακές επιχειρήσεις, τη δημόσια διοίκηση,
τις ρυθμιστικές αρχές, τα μέσα ενημέρωσης, ινστιτούτα ανάλυσης και
δεξαμενές σκέψης, εταιρείες συμβούλων επιχειρήσεων, δικηγορικές
εταιρείες, το διπλωματικό σώμα κλπ. Απευθύνεται επίσης σε τεχνοκράτες οι
οποίοι εργάζονται ήδη και ζητούν να εμβαθύνουν περισσότερο στον
δυναμικά αναπτυσσόμενο τομέα της Ενέργειας.
Η δομή του
μεταπτυχιακού προγράμματος βασίζεται στη διεπιστημονικότητα και
ενσωματώνει τα αιτήματα και τις προσδοκίες της αγοράς όπου στρατηγική,
πολιτική, δίκαιο & οικονομία συμπλέκουν και
αλληλοεπηρεάζονται. Η διεπιστημονικότητα του προγράμματος αντανακλάται
στους διδάσκοντες του προγράμματος. Καταξιωμένοι καθηγητές: διεθνολόγοι,
οικονομολόγοι και νομικοί από το Πανεπιστήμιο Πειραιώς και άλλα Πανεπιστήμια της Ελλάδος και του εξωτερικού και διεθνώς αναγνωρισμένοι ειδικοί σε
θέματα ενέργειας, συνεργάζονται με ενθουσιασμό στο πρωτοποριακό αυτό
πρόγραμμα σπουδών. Την φυσιογνωμία, ωστόσο, και εν τέλει την επιτυχία
του προγράμματος θα σφραγίσει η ενέργεια και ο ενθουσιασμός των φίλων
που θα επιλέξουν και θα αγκαλιάσουν το πρόγραμμα αυτό με δυναμισμό,
διεισδυτική ματιά και κριτική διάθεση.
Ο Διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος στην Ενέργεια
Νικόλαος Ε. Φαραντούρης
Ετικέτες
Text
Η ορθολογική ανάλυση του θέματος της ΑΟΖ αναδεικνύει αντικειμενικά ότι αποτελεί ένα στρατηγικό πλεονέκτημα. Θέλουμε δεν θέλουμε, αυτό είναι πλέον γεγονός. Μπορούμε βέβαια να το κρύψουμε από τον εαυτό μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Μπορούμε βέβαια να μην του δώσουμε την επαρκή σημασία, αλλά αυτό δεν θα ισχύει για τους αντιπάλους μας. Κατά κάποιο τρόπο πρέπει ν' αποδειχθούμε ότι η έννοια της ΑΟΖ έχει σημασία, ανεξάρτητα από το πολιτικό πλαίσιο, διότι δεν είμαστε ο μοναδικός παίκτης, κατά συνέπεια αυτή η ανεξαρτησία, αν δεν ενταχθεί σ' ένα συμμαχικό πεδίο δράσης, θα παραμείνει ένα πλαίσιο όπου θα παίξουν εις βάρος μας οι άλλοι παίκτες. Και ο λόγος είναι απλός: γεωστρατηγικά και τοποστρατηγικά, η ελληνική ΑΟΖ έχει τεράστια σημασία, όχι μόνο για μας, και κατ' επέκταση για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και για τους αντιπάλους μας που προτιμούν να μην τη θεσπίσουμε καν και να μην συμπράξουμε διακρατικές συμφωνίες, διότι αυτή η αδράνεια θα τους προσφέρει μεγάλες δυνατότητες κινήσεων σ' ένα πλαίσιο, το οποίο θα είναι ελεύθερο. Η μη συνειδητοποίηση αυτού του νοητικού σχήματος θα προκαλέσει εις βάρος μας μεγάλα προβλήματα με επιπτώσεις για το μέλλον που δύσκολα μπορούμε να προβλέψουμε με τα τωρινά δεδομένα, τόσο μεγάλη θα είναι η αλλαγή φάσης. Αν επιμείνουμε λοιπόν σε αυτήν την αδράνεια σκέψης και κατάλληλων αποφάσεων, θα έρθουν απλά να μας το υπενθυμίσουν οι αντίπαλοί μας δίχως κανένα δισταγμό, διότι γνωρίζουν πολύ καλά τα πλεονεκτήματα και τις δυνατότητες που προσφέρει η ελληνική ΑΟΖ. Η ιδιότητα της ΑΟΖ με τα 200 ΝΜ της, να προσφέρει τη δυνατότητα μετασχηματισμού ακριτικών νησιών σε ελκυστές με μεγάλη δεξαμενή έλξης, δεν είναι βέβαια άσχετη με το θέμα. Διότι αυτό που θεωρούμε συνήθως ως ένα αδύναμο στοιχείο, μετατρέπεται με αυτόν τον τρόπο σε μία σημαντική βάση ελέγχου μίας μεγάλης περιοχής, η οποία έχει την ικανότητα να επεκτείνει το χώρο δράσης μας, δίχως να έχει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η έννοια των 12 ΝΜ. Αυτή η μεγάλη αλλαγή φάσης της θεώρησης των δεδομένων του Αιγαίου συμπεριλαμβάνοντας το Καστελλόριζο και τη Γαύδο, είναι σημαντικότατη. Το θέμα δεν είναι να εκμεταλλευτούμε απλώς μία ευκαιρία, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι, αλλά πραγματικά να εδραιώσουμε τη θέση μας σε μία ανθεκτική βάση. Έτσι, το να δεχτούμε πιέσεις για αυτό το θέμα δεν είναι μόνο αναμενόμενο, αλλά απαραίτητο, διότι μόνο η έννοια της επικάλυψης οδηγεί στις διακρατικές συμφωνίες, οι οποίες αναδεικνύουν σταθερά σημεία, τα οποία βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από τα σύνορα με τη συμβατική τους έννοια. Όλα αυτά δεν είναι μία ουτοπία, διότι η Κύπρος με το παράδειγμά της έχει αποδείξει ότι ευσταθούν κι είναι ορθολογικά, ακόμα και σε μία κατάσταση κρίσης. Ο πραγματικός μας εχθρός δεν είναι παρά μόνο μία μορφή ηττοπάθειας, η οποία μας οδηγεί να μην πιστεύουμε στις ικανότητες και δυνατότητές μας. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Είναι λοιπόν σημαντικό να απελευθερωθούμε από τις φοβίες μας που μας παραλύουν τη σκέψη και δεν επιτρέπουν τη στρατηγική μας δράση...








