LNG, Ρεβυθούσα και αποστάσεις
Επειδή ακούγονται πολλά αυτή την περίοδο για το LNG, είναι καλό να έχουμε στο μυαλό μας και μερικά βασικά στοιχεία. Το LNG είναι υγροποιημένο φυσικό αέριο που μεταφέρεται μέσω ειδικών καραβιών. Αυτά τα καράβια προέρχονται από σταθμό υγροποίησης που έχουν κατεβάσει το φυσικό αέριο στους -162ο C χωρίς συμπίεση. Στη συνέχεια, καταλήγουν σε σταθμό αεριοποίησης για να τροφοδοτήσουν το δίκτυο φυσικού αερίου. Θερμοδυναμικά η πιο δύσκολη μετατροπή είναι η πρώτη λόγω της θερμοκρασίας. Υπάρχει, μάλιστα, και φιλτράρισμα του φυσικού αερίου με το ζεόλιθο, για να δεσμευτούν τα υγρά του στοιχεία από την εξόρυξη. Για σταθμό αεριοποίησης έχουμε στην Ελλάδα το παράδειγμα του νησιού της Ρεβυθούσας. Μπορεί, βέβαια, αυτός ο σταθμός να γίνει και πλωτός, όπως προβλέπεται και σε άλλες περιοχές. Σε αυτό το σημείο ακούμε και το θέμα τη απόστασης, όπου πάλι λέγονται πολλά. Έτσι, θέλουμε να επισημάνουμε ότι ο σταθμός με τις δύο δεξαμενές, που θα γίνουν και τρεις σύντομα, βρίσκεται πάνω σε νησάκι, το οποίο απέχει 450 μέτρα από την ακτή, όπου φαίνεται και στους χάρτες που παραθέτουμε στη συνέχεια. Έτσι, γνωρίζουμε μια αντικειμενική παράμετρο που αφορά επιπλέον μια θαλάσσια περιοχή, σχετικά κλειστή, όχι μόνο λόγω του κόλπου, αλλά και της Σαλαμίνας, πράγμα το οποίο χρησιμοποιήθηκε και στην περίφημη και διαχρονική μάχη. Όποιος έχει αυτιά ας ακούσει λοιπόν.
Ετικέτες
Text
Η ορθολογική ανάλυση του θέματος της ΑΟΖ αναδεικνύει αντικειμενικά ότι αποτελεί ένα στρατηγικό πλεονέκτημα. Θέλουμε δεν θέλουμε, αυτό είναι πλέον γεγονός. Μπορούμε βέβαια να το κρύψουμε από τον εαυτό μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Μπορούμε βέβαια να μην του δώσουμε την επαρκή σημασία, αλλά αυτό δεν θα ισχύει για τους αντιπάλους μας. Κατά κάποιο τρόπο πρέπει ν' αποδειχθούμε ότι η έννοια της ΑΟΖ έχει σημασία, ανεξάρτητα από το πολιτικό πλαίσιο, διότι δεν είμαστε ο μοναδικός παίκτης, κατά συνέπεια αυτή η ανεξαρτησία, αν δεν ενταχθεί σ' ένα συμμαχικό πεδίο δράσης, θα παραμείνει ένα πλαίσιο όπου θα παίξουν εις βάρος μας οι άλλοι παίκτες. Και ο λόγος είναι απλός: γεωστρατηγικά και τοποστρατηγικά, η ελληνική ΑΟΖ έχει τεράστια σημασία, όχι μόνο για μας, και κατ' επέκταση για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και για τους αντιπάλους μας που προτιμούν να μην τη θεσπίσουμε καν και να μην συμπράξουμε διακρατικές συμφωνίες, διότι αυτή η αδράνεια θα τους προσφέρει μεγάλες δυνατότητες κινήσεων σ' ένα πλαίσιο, το οποίο θα είναι ελεύθερο. Η μη συνειδητοποίηση αυτού του νοητικού σχήματος θα προκαλέσει εις βάρος μας μεγάλα προβλήματα με επιπτώσεις για το μέλλον που δύσκολα μπορούμε να προβλέψουμε με τα τωρινά δεδομένα, τόσο μεγάλη θα είναι η αλλαγή φάσης. Αν επιμείνουμε λοιπόν σε αυτήν την αδράνεια σκέψης και κατάλληλων αποφάσεων, θα έρθουν απλά να μας το υπενθυμίσουν οι αντίπαλοί μας δίχως κανένα δισταγμό, διότι γνωρίζουν πολύ καλά τα πλεονεκτήματα και τις δυνατότητες που προσφέρει η ελληνική ΑΟΖ. Η ιδιότητα της ΑΟΖ με τα 200 ΝΜ της, να προσφέρει τη δυνατότητα μετασχηματισμού ακριτικών νησιών σε ελκυστές με μεγάλη δεξαμενή έλξης, δεν είναι βέβαια άσχετη με το θέμα. Διότι αυτό που θεωρούμε συνήθως ως ένα αδύναμο στοιχείο, μετατρέπεται με αυτόν τον τρόπο σε μία σημαντική βάση ελέγχου μίας μεγάλης περιοχής, η οποία έχει την ικανότητα να επεκτείνει το χώρο δράσης μας, δίχως να έχει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η έννοια των 12 ΝΜ. Αυτή η μεγάλη αλλαγή φάσης της θεώρησης των δεδομένων του Αιγαίου συμπεριλαμβάνοντας το Καστελλόριζο και τη Γαύδο, είναι σημαντικότατη. Το θέμα δεν είναι να εκμεταλλευτούμε απλώς μία ευκαιρία, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι, αλλά πραγματικά να εδραιώσουμε τη θέση μας σε μία ανθεκτική βάση. Έτσι, το να δεχτούμε πιέσεις για αυτό το θέμα δεν είναι μόνο αναμενόμενο, αλλά απαραίτητο, διότι μόνο η έννοια της επικάλυψης οδηγεί στις διακρατικές συμφωνίες, οι οποίες αναδεικνύουν σταθερά σημεία, τα οποία βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από τα σύνορα με τη συμβατική τους έννοια. Όλα αυτά δεν είναι μία ουτοπία, διότι η Κύπρος με το παράδειγμά της έχει αποδείξει ότι ευσταθούν κι είναι ορθολογικά, ακόμα και σε μία κατάσταση κρίσης. Ο πραγματικός μας εχθρός δεν είναι παρά μόνο μία μορφή ηττοπάθειας, η οποία μας οδηγεί να μην πιστεύουμε στις ικανότητες και δυνατότητές μας. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Είναι λοιπόν σημαντικό να απελευθερωθούμε από τις φοβίες μας που μας παραλύουν τη σκέψη και δεν επιτρέπουν τη στρατηγική μας δράση...








