“Πράσινο” για το μεγαλύτερο υπεράκτιο αιολικό πάρκο του κόσμου
Η αιολική ενέργεια στην Ευρώπη και ειδικά στη Βρετανία θα λάβει μεγάλη ώθηση αφού ανακοινώθηκε η κατασκευή του μεγαλύτερου υπεράκτιου πάρκου στον κόσμο.
Όπως μεταδίδει ο Guardian, ο υπουργός Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής της Βρετανίας, Εντ Ντέιβυ ενέκρινε μια αιολική συστοιχία 400 ανεμογεννητριών που θα εγκατασταθούν στη θαλάσσια περιοχή 120 χιλιόμετρα από την ακτή του Γιόρκσαϊρ της βόρειας Αγγλίας.
Το έργο με την ονομασία Dogger Bank Creyke Beck με συνολική ισχύ 2,4 Γιγαβάτ θα καλύψει μια επιφάνεια 1.100 τετρ. χιλιομέτρων και θα κοστίσει από εννέα έως 12 δισ. δολάρια.
Όταν ολοκληρωθεί αναμένεται να καλύψει το 2,5% των ενεργειακών αναγκών της Βρετανίας, που μεταφράζονται σε δύο εκατομμύρια νοικοκυριά.
Η τοποθεσία θεωρείται ιδανική λόγω του μικρού βάθους του θαλάσσιου πυθμένα στα 30 μόλις μέτρα. Κι αυτό διότι η εγκατάσταση των θεμελίων και των ανεμογεννητριών θα είναι ευκολότερη. Πάντως μέχρι στιγμής αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί επισήμως από κάποια εταιρεία επισκόπησης του βυθού.
Εάν και εφόσον το έργο ολοκληρωθεί θα πρόκειται για το πιο απομακρυσμένο από την ακτή υπεράκτιο αιολικό πάρκο, το οποίο μάλιστα θα έχει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί σε τριπλάσια κλίμακα από αυτή που προβλέπει ο αρχικός σχεδιασμός.
Σύμφωνα με τον Ντέιβυ το έργο αναμένεται να συμβάλλει στη δημιουργία νέων “πράσινων” θέσεων εργασίας. Μόνο η αιολική ενέργεια έχει δημιουργήσει 34.500 θέσεις εργασίας από το 2010 με επενδυτικά κεφάλαια της τάξης των 14,5 δισ. στερλινών.
Η Βρετανία διαθέτει 1.200 υπεράκτιες ανεμογεννήτριες συνολικής ισχύος 4 Γιγαβάτ.
econews
Ετικέτες
Text
Η ορθολογική ανάλυση του θέματος της ΑΟΖ αναδεικνύει αντικειμενικά ότι αποτελεί ένα στρατηγικό πλεονέκτημα. Θέλουμε δεν θέλουμε, αυτό είναι πλέον γεγονός. Μπορούμε βέβαια να το κρύψουμε από τον εαυτό μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Μπορούμε βέβαια να μην του δώσουμε την επαρκή σημασία, αλλά αυτό δεν θα ισχύει για τους αντιπάλους μας. Κατά κάποιο τρόπο πρέπει ν' αποδειχθούμε ότι η έννοια της ΑΟΖ έχει σημασία, ανεξάρτητα από το πολιτικό πλαίσιο, διότι δεν είμαστε ο μοναδικός παίκτης, κατά συνέπεια αυτή η ανεξαρτησία, αν δεν ενταχθεί σ' ένα συμμαχικό πεδίο δράσης, θα παραμείνει ένα πλαίσιο όπου θα παίξουν εις βάρος μας οι άλλοι παίκτες. Και ο λόγος είναι απλός: γεωστρατηγικά και τοποστρατηγικά, η ελληνική ΑΟΖ έχει τεράστια σημασία, όχι μόνο για μας, και κατ' επέκταση για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και για τους αντιπάλους μας που προτιμούν να μην τη θεσπίσουμε καν και να μην συμπράξουμε διακρατικές συμφωνίες, διότι αυτή η αδράνεια θα τους προσφέρει μεγάλες δυνατότητες κινήσεων σ' ένα πλαίσιο, το οποίο θα είναι ελεύθερο. Η μη συνειδητοποίηση αυτού του νοητικού σχήματος θα προκαλέσει εις βάρος μας μεγάλα προβλήματα με επιπτώσεις για το μέλλον που δύσκολα μπορούμε να προβλέψουμε με τα τωρινά δεδομένα, τόσο μεγάλη θα είναι η αλλαγή φάσης. Αν επιμείνουμε λοιπόν σε αυτήν την αδράνεια σκέψης και κατάλληλων αποφάσεων, θα έρθουν απλά να μας το υπενθυμίσουν οι αντίπαλοί μας δίχως κανένα δισταγμό, διότι γνωρίζουν πολύ καλά τα πλεονεκτήματα και τις δυνατότητες που προσφέρει η ελληνική ΑΟΖ. Η ιδιότητα της ΑΟΖ με τα 200 ΝΜ της, να προσφέρει τη δυνατότητα μετασχηματισμού ακριτικών νησιών σε ελκυστές με μεγάλη δεξαμενή έλξης, δεν είναι βέβαια άσχετη με το θέμα. Διότι αυτό που θεωρούμε συνήθως ως ένα αδύναμο στοιχείο, μετατρέπεται με αυτόν τον τρόπο σε μία σημαντική βάση ελέγχου μίας μεγάλης περιοχής, η οποία έχει την ικανότητα να επεκτείνει το χώρο δράσης μας, δίχως να έχει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η έννοια των 12 ΝΜ. Αυτή η μεγάλη αλλαγή φάσης της θεώρησης των δεδομένων του Αιγαίου συμπεριλαμβάνοντας το Καστελλόριζο και τη Γαύδο, είναι σημαντικότατη. Το θέμα δεν είναι να εκμεταλλευτούμε απλώς μία ευκαιρία, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι, αλλά πραγματικά να εδραιώσουμε τη θέση μας σε μία ανθεκτική βάση. Έτσι, το να δεχτούμε πιέσεις για αυτό το θέμα δεν είναι μόνο αναμενόμενο, αλλά απαραίτητο, διότι μόνο η έννοια της επικάλυψης οδηγεί στις διακρατικές συμφωνίες, οι οποίες αναδεικνύουν σταθερά σημεία, τα οποία βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από τα σύνορα με τη συμβατική τους έννοια. Όλα αυτά δεν είναι μία ουτοπία, διότι η Κύπρος με το παράδειγμά της έχει αποδείξει ότι ευσταθούν κι είναι ορθολογικά, ακόμα και σε μία κατάσταση κρίσης. Ο πραγματικός μας εχθρός δεν είναι παρά μόνο μία μορφή ηττοπάθειας, η οποία μας οδηγεί να μην πιστεύουμε στις ικανότητες και δυνατότητές μας. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Είναι λοιπόν σημαντικό να απελευθερωθούμε από τις φοβίες μας που μας παραλύουν τη σκέψη και δεν επιτρέπουν τη στρατηγική μας δράση...








