Η. Κονοφάγος, Ν. Λυγερός, Α. Φώσκολος - Γιγαντιαίο Κοιτάσμα- Στόχος Νότια της Κρήτης δείχνει η PGS
Τον Ιούνιο του 2013 στο Λονδίνο η PGS παρουσίασε για πρώτη φορά τα πρώτα αποτελέσματα των υποθαλάσσιων σεισμικών καταγραφών της στο Ιόνιο Πέλαγος και Νότια της Κρήτης (Το βίντεο της Παρουσίασης της PGS).
Ήδη αυτές οι καταγραφές έδειξαν ότι, μόλις 50 χιλιόμετρα Νότια του Κόλπου της Μεσσαράς, δηλαδή στο θαλάσσιο οικόπεδο 14 της ελληνικής ΑΟΖ, υπάρχει μία γιγαντιαία γεωλογική δομή της οποίας η έκταση της βάσης της ξεπερνά τα 200 τετραγωνικά χιλιόμετρα και αυτή προτείνουμε να ονομαστεί Μίνωας ως μυθολογικός ήρωας της Κρήτης. Σε σύγκριση, η έκταση της γεωλογικής δομής του κοιτάσματος Αφροδίτη στο θαλάσσιο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ είναι περί τα 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα και με απολήψιμα αποθέματα της τάξης των 140 Δις m3).
Πρόσφατη λεπτομερέστερη επανεπεξεργασία αυτών των σεισμικών γραμμών που καθόρισαν την δομή αυτή έδειξε με σαφέστερο τρόπο ότι υπάρχουν βάσιμες πιθανότητες - o στόχος αυτός ψαμμιτών (sandstones) του κατώτερου μειοκαίνου - να καλύπτεται από αλάτια του Μεσσηνίου και αργίλους του μέσου Μειοκαίνου, όπως αυτό συμβαίνει στα ήδη ανακαλυφθέντα κοιτάσματα φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου. Το θαλάσσιο βάθος που βρίσκεται η δομή είναι περί τα 1.500 μέτρα, το δε απαιτούμενο βάθος γεώτρησης αξιολόγησής του εκτιμάται ότι είναι της τάξης των 3.000 μέτρων κάτω από τον βυθό της θάλασσας.
Μία πρώτη αξιολόγηση εκ μέρους μας του δυναμικού φυσικού αερίου σε κυβικά μέτρα (m3) που θα μπορούσε να περιέχει ένας τέτοιος στόχος κοιτάσματος, στην περίπτωση ανακάλυψης υδρογονανθράκων μετά από γεώτρηση (12% πιθανότητα ανακάλυψης), έδωσε τα εξής αποτελέσματα:
Η συνέχεια εδώ... http://lygeros.org/articles?n=21015&l=gr
Η ορθολογική ανάλυση του θέματος της ΑΟΖ αναδεικνύει αντικειμενικά ότι αποτελεί ένα στρατηγικό πλεονέκτημα. Θέλουμε δεν θέλουμε, αυτό είναι πλέον γεγονός. Μπορούμε βέβαια να το κρύψουμε από τον εαυτό μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Μπορούμε βέβαια να μην του δώσουμε την επαρκή σημασία, αλλά αυτό δεν θα ισχύει για τους αντιπάλους μας. Κατά κάποιο τρόπο πρέπει ν' αποδειχθούμε ότι η έννοια της ΑΟΖ έχει σημασία, ανεξάρτητα από το πολιτικό πλαίσιο, διότι δεν είμαστε ο μοναδικός παίκτης, κατά συνέπεια αυτή η ανεξαρτησία, αν δεν ενταχθεί σ' ένα συμμαχικό πεδίο δράσης, θα παραμείνει ένα πλαίσιο όπου θα παίξουν εις βάρος μας οι άλλοι παίκτες. Και ο λόγος είναι απλός: γεωστρατηγικά και τοποστρατηγικά, η ελληνική ΑΟΖ έχει τεράστια σημασία, όχι μόνο για μας, και κατ' επέκταση για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και για τους αντιπάλους μας που προτιμούν να μην τη θεσπίσουμε καν και να μην συμπράξουμε διακρατικές συμφωνίες, διότι αυτή η αδράνεια θα τους προσφέρει μεγάλες δυνατότητες κινήσεων σ' ένα πλαίσιο, το οποίο θα είναι ελεύθερο. Η μη συνειδητοποίηση αυτού του νοητικού σχήματος θα προκαλέσει εις βάρος μας μεγάλα προβλήματα με επιπτώσεις για το μέλλον που δύσκολα μπορούμε να προβλέψουμε με τα τωρινά δεδομένα, τόσο μεγάλη θα είναι η αλλαγή φάσης. Αν επιμείνουμε λοιπόν σε αυτήν την αδράνεια σκέψης και κατάλληλων αποφάσεων, θα έρθουν απλά να μας το υπενθυμίσουν οι αντίπαλοί μας δίχως κανένα δισταγμό, διότι γνωρίζουν πολύ καλά τα πλεονεκτήματα και τις δυνατότητες που προσφέρει η ελληνική ΑΟΖ. Η ιδιότητα της ΑΟΖ με τα 200 ΝΜ της, να προσφέρει τη δυνατότητα μετασχηματισμού ακριτικών νησιών σε ελκυστές με μεγάλη δεξαμενή έλξης, δεν είναι βέβαια άσχετη με το θέμα. Διότι αυτό που θεωρούμε συνήθως ως ένα αδύναμο στοιχείο, μετατρέπεται με αυτόν τον τρόπο σε μία σημαντική βάση ελέγχου μίας μεγάλης περιοχής, η οποία έχει την ικανότητα να επεκτείνει το χώρο δράσης μας, δίχως να έχει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η έννοια των 12 ΝΜ. Αυτή η μεγάλη αλλαγή φάσης της θεώρησης των δεδομένων του Αιγαίου συμπεριλαμβάνοντας το Καστελλόριζο και τη Γαύδο, είναι σημαντικότατη. Το θέμα δεν είναι να εκμεταλλευτούμε απλώς μία ευκαιρία, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι, αλλά πραγματικά να εδραιώσουμε τη θέση μας σε μία ανθεκτική βάση. Έτσι, το να δεχτούμε πιέσεις για αυτό το θέμα δεν είναι μόνο αναμενόμενο, αλλά απαραίτητο, διότι μόνο η έννοια της επικάλυψης οδηγεί στις διακρατικές συμφωνίες, οι οποίες αναδεικνύουν σταθερά σημεία, τα οποία βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από τα σύνορα με τη συμβατική τους έννοια. Όλα αυτά δεν είναι μία ουτοπία, διότι η Κύπρος με το παράδειγμά της έχει αποδείξει ότι ευσταθούν κι είναι ορθολογικά, ακόμα και σε μία κατάσταση κρίσης. Ο πραγματικός μας εχθρός δεν είναι παρά μόνο μία μορφή ηττοπάθειας, η οποία μας οδηγεί να μην πιστεύουμε στις ικανότητες και δυνατότητές μας. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Είναι λοιπόν σημαντικό να απελευθερωθούμε από τις φοβίες μας που μας παραλύουν τη σκέψη και δεν επιτρέπουν τη στρατηγική μας δράση...








