Ν. Λυγερός - Τελείωσαν τα ψέματα περί εξόδου της Ελλάδας
Επιτέλους τελείωσαν τα ψέματα περί εξόδου της Ελλάδας, γιατί θα το ήθελε η Ευρωπαϊκή Ένωση. Από την αρχή του όλου θέματος γράφαμε συνεχώς ότι δεν υπάρχει τέτοιου είδους διαδικασία σε θεσμικό πλαίσιο όσο και να το φαντασιώνονταν μερικοί. Ο μοναδικός τρόπος να γίνει αυτή η έξοδος είναι αποκλειστικά με τη θέληση της Ελλάδας. Πρέπει να έχεις το συκώτι του Προμηθέα για ν’ αντέξεις το πρήξιμο που φάγαμε. Αλλά τώρα όλο και περισσότερες φωνές εκδηλώνονται ελεύθερα και δίνουν ένα τέλος σε αυτήν την κωμωδία. Το πιο αστείο βέβαια, ειδικά αυτή την περίοδο, είναι να αντιληφθούμε το οξύμωρο της κατάστασης, αφού την ώρα που μερικά κόμματα θέλουν να μας βγάλουν σώνει και καλά από την Ευρωπαϊκή Ένωση αρχίζοντας βέβαια από την Ευρωζώνη, υπάρχουν τόσοι πρόσφυγες από το εξωτερικό που θέλουν να έρθουν σε αυτό το χώρο για να γλιτώσουν από όλα τα βάσανα που αντέχουν. Κανείς όμως δεν λέει από τους χώρους της θελημένης εξόδου ότι όλοι αυτοί είναι θεότρελοι που θέλουν να βρουν ένα καταφύγιο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχουν βέβαια την πολυτέλεια της κομματικής συζήτησης, γιατί θεωρούν ότι η ουσία είναι να έχεις την εξουσία. Όμως το πρόβλημα της Ελλάδας είναι να έχει μία κυβέρνηση κι όχι απλώς κόμματα που τα κάνουν όλα κομμάτια, γιατί η πατρίδα τους σταματά εκεί που βρίσκεται το κόμμα
Η συνέχεια εδώ... http://www.lygeros.org/articles?n=21240&l=gr
Ετικέτες
Text
Η ορθολογική ανάλυση του θέματος της ΑΟΖ αναδεικνύει αντικειμενικά ότι αποτελεί ένα στρατηγικό πλεονέκτημα. Θέλουμε δεν θέλουμε, αυτό είναι πλέον γεγονός. Μπορούμε βέβαια να το κρύψουμε από τον εαυτό μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Μπορούμε βέβαια να μην του δώσουμε την επαρκή σημασία, αλλά αυτό δεν θα ισχύει για τους αντιπάλους μας. Κατά κάποιο τρόπο πρέπει ν' αποδειχθούμε ότι η έννοια της ΑΟΖ έχει σημασία, ανεξάρτητα από το πολιτικό πλαίσιο, διότι δεν είμαστε ο μοναδικός παίκτης, κατά συνέπεια αυτή η ανεξαρτησία, αν δεν ενταχθεί σ' ένα συμμαχικό πεδίο δράσης, θα παραμείνει ένα πλαίσιο όπου θα παίξουν εις βάρος μας οι άλλοι παίκτες. Και ο λόγος είναι απλός: γεωστρατηγικά και τοποστρατηγικά, η ελληνική ΑΟΖ έχει τεράστια σημασία, όχι μόνο για μας, και κατ' επέκταση για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και για τους αντιπάλους μας που προτιμούν να μην τη θεσπίσουμε καν και να μην συμπράξουμε διακρατικές συμφωνίες, διότι αυτή η αδράνεια θα τους προσφέρει μεγάλες δυνατότητες κινήσεων σ' ένα πλαίσιο, το οποίο θα είναι ελεύθερο. Η μη συνειδητοποίηση αυτού του νοητικού σχήματος θα προκαλέσει εις βάρος μας μεγάλα προβλήματα με επιπτώσεις για το μέλλον που δύσκολα μπορούμε να προβλέψουμε με τα τωρινά δεδομένα, τόσο μεγάλη θα είναι η αλλαγή φάσης. Αν επιμείνουμε λοιπόν σε αυτήν την αδράνεια σκέψης και κατάλληλων αποφάσεων, θα έρθουν απλά να μας το υπενθυμίσουν οι αντίπαλοί μας δίχως κανένα δισταγμό, διότι γνωρίζουν πολύ καλά τα πλεονεκτήματα και τις δυνατότητες που προσφέρει η ελληνική ΑΟΖ. Η ιδιότητα της ΑΟΖ με τα 200 ΝΜ της, να προσφέρει τη δυνατότητα μετασχηματισμού ακριτικών νησιών σε ελκυστές με μεγάλη δεξαμενή έλξης, δεν είναι βέβαια άσχετη με το θέμα. Διότι αυτό που θεωρούμε συνήθως ως ένα αδύναμο στοιχείο, μετατρέπεται με αυτόν τον τρόπο σε μία σημαντική βάση ελέγχου μίας μεγάλης περιοχής, η οποία έχει την ικανότητα να επεκτείνει το χώρο δράσης μας, δίχως να έχει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η έννοια των 12 ΝΜ. Αυτή η μεγάλη αλλαγή φάσης της θεώρησης των δεδομένων του Αιγαίου συμπεριλαμβάνοντας το Καστελλόριζο και τη Γαύδο, είναι σημαντικότατη. Το θέμα δεν είναι να εκμεταλλευτούμε απλώς μία ευκαιρία, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι, αλλά πραγματικά να εδραιώσουμε τη θέση μας σε μία ανθεκτική βάση. Έτσι, το να δεχτούμε πιέσεις για αυτό το θέμα δεν είναι μόνο αναμενόμενο, αλλά απαραίτητο, διότι μόνο η έννοια της επικάλυψης οδηγεί στις διακρατικές συμφωνίες, οι οποίες αναδεικνύουν σταθερά σημεία, τα οποία βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από τα σύνορα με τη συμβατική τους έννοια. Όλα αυτά δεν είναι μία ουτοπία, διότι η Κύπρος με το παράδειγμά της έχει αποδείξει ότι ευσταθούν κι είναι ορθολογικά, ακόμα και σε μία κατάσταση κρίσης. Ο πραγματικός μας εχθρός δεν είναι παρά μόνο μία μορφή ηττοπάθειας, η οποία μας οδηγεί να μην πιστεύουμε στις ικανότητες και δυνατότητές μας. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Είναι λοιπόν σημαντικό να απελευθερωθούμε από τις φοβίες μας που μας παραλύουν τη σκέψη και δεν επιτρέπουν τη στρατηγική μας δράση...








