%2B-%2B%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82%2B%CE%9B%CF%85%CE%B3%CE%B5%CF%81%CF%8C%CF%82.%2BGreek%2BEEZ%2B-%2BNikos%2BLygeros.jpeg "Greek EEZ-Ελληνική ΑΟΖ, ΑΟΖ Κύπρου")
Η ορθολογική ανάλυση του θέματος της ΑΟΖ αναδεικνύει αντικειμενικά ότι αποτελεί ένα στρατηγικό πλεονέκτημα. Θέλουμε δεν θέλουμε, αυτό είναι πλέον γεγονός. Μπορούμε βέβαια να το κρύψουμε από τον εαυτό μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Μπορούμε βέβαια να μην του δώσουμε την επαρκή σημασία, αλλά αυτό δεν θα ισχύει για τους αντιπάλους μας. Κατά κάποιο τρόπο πρέπει ν' αποδειχθούμε ότι η έννοια της ΑΟΖ έχει σημασία, ανεξάρτητα από το πολιτικό πλαίσιο, διότι δεν είμαστε ο μοναδικός παίκτης, κατά συνέπεια αυτή η ανεξαρτησία, αν δεν ενταχθεί σ' ένα συμμαχικό πεδίο δράσης, θα παραμείνει ένα πλαίσιο όπου θα παίξουν εις βάρος μας οι άλλοι παίκτες. Και ο λόγος είναι απλός: γεωστρατηγικά και τοποστρατηγικά, η ελληνική ΑΟΖ έχει τεράστια σημασία, όχι μόνο για μας, και κατ' επέκταση για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και για τους αντιπάλους μας που προτιμούν να μην τη θεσπίσουμε καν και να μην συμπράξουμε διακρατικές συμφωνίες, διότι αυτή η αδράνεια θα τους προσφέρει μεγάλες δυνατότητες κινήσεων σ' ένα πλαίσιο, το οποίο θα είναι ελεύθερο. Η μη συνειδητοποίηση αυτού του νοητικού σχήματος θα προκαλέσει εις βάρος μας μεγάλα προβλήματα με επιπτώσεις για το μέλλον που δύσκολα μπορούμε να προβλέψουμε με τα τωρινά δεδομένα, τόσο μεγάλη θα είναι η αλλαγή φάσης. Αν επιμείνουμε λοιπόν σε αυτήν την αδράνεια σκέψης και κατάλληλων αποφάσεων, θα έρθουν απλά να μας το υπενθυμίσουν οι αντίπαλοί μας δίχως κανένα δισταγμό, διότι γνωρίζουν πολύ καλά τα πλεονεκτήματα και τις δυνατότητες που προσφέρει η ελληνική ΑΟΖ. Η ιδιότητα της ΑΟΖ με τα 200 ΝΜ της, να προσφέρει τη δυνατότητα μετασχηματισμού ακριτικών νησιών σε ελκυστές με μεγάλη δεξαμενή έλξης, δεν είναι βέβαια άσχετη με το θέμα. Διότι αυτό που θεωρούμε συνήθως ως ένα αδύναμο στοιχείο, μετατρέπεται με αυτόν τον τρόπο σε μία σημαντική βάση ελέγχου μίας μεγάλης περιοχής, η οποία έχει την ικανότητα να επεκτείνει το χώρο δράσης μας, δίχως να έχει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η έννοια των 12 ΝΜ. Αυτή η μεγάλη αλλαγή φάσης της θεώρησης των δεδομένων του Αιγαίου συμπεριλαμβάνοντας το Καστελλόριζο και τη Γαύδο, είναι σημαντικότατη. Το θέμα δεν είναι να εκμεταλλευτούμε απλώς μία ευκαιρία, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι, αλλά πραγματικά να εδραιώσουμε τη θέση μας σε μία ανθεκτική βάση. Έτσι, το να δεχτούμε πιέσεις για αυτό το θέμα δεν είναι μόνο αναμενόμενο, αλλά απαραίτητο, διότι μόνο η έννοια της επικάλυψης οδηγεί στις διακρατικές συμφωνίες, οι οποίες αναδεικνύουν σταθερά σημεία, τα οποία βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από τα σύνορα με τη συμβατική τους έννοια. Όλα αυτά δεν είναι μία ουτοπία, διότι η Κύπρος με το παράδειγμά της έχει αποδείξει ότι ευσταθούν κι είναι ορθολογικά, ακόμα και σε μία κατάσταση κρίσης. Ο πραγματικός μας εχθρός δεν είναι παρά μόνο μία μορφή ηττοπάθειας, η οποία μας οδηγεί να μην πιστεύουμε στις ικανότητες και δυνατότητές μας. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Είναι λοιπόν σημαντικό να απελευθερωθούμε από τις φοβίες μας που μας παραλύουν τη σκέψη και δεν επιτρέπουν τη στρατηγική μας δράση...
Ποιος θα μπορούσε να διανοηθεί πριν μερικούς μήνες ακόμα ότι θα μπορούσε να γίνει κάποια αναφορά στην ελληνική ΑΟΖ στο Δουβλίνο και μάλιστα σε ευρωπαϊκό πλαίσιο. Ξέρουμε ήδη την απάντηση διότι είναι απλή: σχεδόν κανένας γιατί για να γίνει αυτό θα έπρεπε να είχε ήδη αντιληφθεί ότι πρόκειται για υψηλή στρατηγική για την Ελλάδα κι ότι με αυτήν την τελεολογία έχει επιπτώσεις και στην Ευρωπαϊκή Ένωση λόγω του θέματος της ενεργειακής ασφάλειας. Και όντως με τα προβλήματα που συνεχίζονται στην ενδιάμεση ζώνη μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ρωσίας, βλέπουμε την αναπτυσσόμενη σημασία της έννοιας της προώθησης των αυτοχθόνων πηγών ενέργειας. Διότι ακόμα και οι συμβατικοί αγωγοί φυσικού αερίου που λειτουργούν και θα λειτουργήσουν ως εναλλακτικές λύσεις δεν θα επαρκούν για να εξασφαλίσουν την ενεργειακή ασφάλεια και ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι λοιπόν απαραίτητο να γίνουν νέες έρευνες, γεωτρήσεις και αξιοποιήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Σε αυτό το πεδίο δράσης, η ελληνική ΑΟΖ παίζει, θέλουμε δεν θέλουμε, έναν κυρίαρχο ρόλο μεταξύ της ΑΟΖ της Ιταλίας και της Κύπρου, όχι μόνο ως ενεργειακό πέρασμα, αλλά και ως παραγωγικός κόμβος λόγω των στρατηγικών κοιτασμάτων που υπάρχουν στο Ιόνιο και Νότια της Κρήτης. Έτσι το θέμα της ελληνικής ΑΟΖ αναδεικνύεται και από τους εξωτερικούς παράγοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απαιτούν μία αποτελεσματική ανταπόκριση και μία σοβαρή ανάδραση σε πρακτικό επίπεδο. Βλέπουμε λοιπόν ότι η ένταξη του θέματος σε γεωπολιτικό επίπεδο δίνει δυνατότητες έκφρασης και μάλιστα με καινοτόμο τρόπο εκ μέρους της πατρίδας μας στο σύνολο των 28 κρατών - μελών. Έτσι ενώ η ελληνική ΑΟΖ παρουσιαζόταν πριν μερικά χρόνια ως μία ουτοπία γιατί δεν μπορούσαν να την ονομάζουν αδιανόητη, αφού μερικοί σπάνιοι άνθρωποι μιλούσαν ήδη γι' αυτή εδώ και δεκαετίες δίχως να τους πιστεύει κανείς, τώρα είναι κυρίαρχο θέμα που μπορούμε να παρουσιάσουμε όχι μόνο ως προοπτική αλλά ως στρατηγικό σχεδιασμό που επιτρέπει όχι μόνο την ανάπτυξη όπως λένε οι πολλοί αλλά και την ανάκαμψη όπως λένε οι στρατηγιστές.
http://www.lygeros.org/articles?n=14558&l=gr
%2B-%2B%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82%2B%CE%9B%CF%85%CE%B3%CE%B5%CF%81%CF%8C%CF%82.%2BGreek%2BEEZ%2B-%2BNikos%2BLygeros.jpeg)
