Η. Κονοφάγος, Ν. Λυγερός, Α. Φώσκολος - Το Κυπριακό Θαύμα Βιογενούς Φυσικού Αερίου, μία Πρόκληση για την Ελλάδα
Πριν μερικές εβδομάδες είχαμε επισημάνει ότι το νέο γεωλογικό μοντέλο στόχευσης κοιτασμάτων υφάλων ασβεστολίθου στην Ανατολική Μεσόγειο -όπως αυτό καταρτίστηκε από την ιταλική εταιρεία ΕΝΙ- άλλαξε με καινοτόμο τρόπο τις ενεργειακές προοπτικές της μείζονος περιοχής ιδιαίτερα στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Είχαμε επίσης επισημάνει μέσω σχετικής χαρτογράφησης ότι στο κυπριακό θαλάσσιο οικόπεδο 11 της εταιρείας TOTAL υπάρχουν τουλάχιστον 4 στόχοι κοιτασμάτων βιογενούς φυσικού αερίου τύπου Ζορ αλλά και 2 στόχοι στο θαλάσσιο οικόπεδο 10 οι οποίοι φαίνεται να είναι μεγαλύτεροι σε μέγεθος από το υπεργιγαντιαίο αιγυπτιακό κοίτασμα Ζορ. Το κυπριακό θαλάσσιο οικόπεδο 8 φαίνεται επίσης να συμπεριλαμβάνει 3 τουλάχιστον στόχους τύπου Ζορ, ενώ το κυπριακό γεωτεμάχιο 6 δεν συμπεριλαμβάνει στόχους τύπου Ζορ αλλά τουλάχιστον ένα πολύ μεγάλο στόχο φυσικού αερίου τύπου Λεβιάθαν.
Με βάση τις παραπάνω νέες προοπτικές αποθεμάτων φυσικού αερίου στην περιοχή -είδαμε ξαφνικά για πρώτη φορά- να εμφανίζονται μαζικά πετρελαϊκοί κολοσσοί στον προκηρυχθέντα διαγωνισμό 3ου γύρου κυπριακών αδειοδοτήσεων όπως η Exxon Mobil, TOTAL, ENI, STATOIL, SHELL. Ο χάρτης δίνει μία εικόνα των ενεργειακών δυνατοτήτων της περιοχής αλλά παράλληλα καταλαβαίνουμε για ποιο λόγο αυξήθηκε το επενδυτικό ενδιαφέρον των εταιρειών Νότια της Κύπρου. Είναι επίσης ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι πολύ σοφά η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έβαλε στον 3ο γύρο αδειοδοτήσεων το θαλάσσιο οικόπεδο 7 μέσα στο οποίο φαίνεται να υπάρχει, σύμφωνα με την εταιρεία Spectrum ένας στόχος φυσικού αερίου 5 φορές μεγαλύτερος από το κοίτασμα Ζορ. Κατά τη γνώμη μας ο υπεργιγαντιαίος αυτός κυπριακός στόχος κοιτάσματος πρέπει να παραμείνει ως στρατηγικό απόθεμα για την Κύπρο...
Η συνέχεια εδώ: http://lygeros.org/articles.php?n=26780&l=gr
Η ορθολογική ανάλυση του θέματος της ΑΟΖ αναδεικνύει αντικειμενικά ότι αποτελεί ένα στρατηγικό πλεονέκτημα. Θέλουμε δεν θέλουμε, αυτό είναι πλέον γεγονός. Μπορούμε βέβαια να το κρύψουμε από τον εαυτό μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Μπορούμε βέβαια να μην του δώσουμε την επαρκή σημασία, αλλά αυτό δεν θα ισχύει για τους αντιπάλους μας. Κατά κάποιο τρόπο πρέπει ν' αποδειχθούμε ότι η έννοια της ΑΟΖ έχει σημασία, ανεξάρτητα από το πολιτικό πλαίσιο, διότι δεν είμαστε ο μοναδικός παίκτης, κατά συνέπεια αυτή η ανεξαρτησία, αν δεν ενταχθεί σ' ένα συμμαχικό πεδίο δράσης, θα παραμείνει ένα πλαίσιο όπου θα παίξουν εις βάρος μας οι άλλοι παίκτες. Και ο λόγος είναι απλός: γεωστρατηγικά και τοποστρατηγικά, η ελληνική ΑΟΖ έχει τεράστια σημασία, όχι μόνο για μας, και κατ' επέκταση για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και για τους αντιπάλους μας που προτιμούν να μην τη θεσπίσουμε καν και να μην συμπράξουμε διακρατικές συμφωνίες, διότι αυτή η αδράνεια θα τους προσφέρει μεγάλες δυνατότητες κινήσεων σ' ένα πλαίσιο, το οποίο θα είναι ελεύθερο. Η μη συνειδητοποίηση αυτού του νοητικού σχήματος θα προκαλέσει εις βάρος μας μεγάλα προβλήματα με επιπτώσεις για το μέλλον που δύσκολα μπορούμε να προβλέψουμε με τα τωρινά δεδομένα, τόσο μεγάλη θα είναι η αλλαγή φάσης. Αν επιμείνουμε λοιπόν σε αυτήν την αδράνεια σκέψης και κατάλληλων αποφάσεων, θα έρθουν απλά να μας το υπενθυμίσουν οι αντίπαλοί μας δίχως κανένα δισταγμό, διότι γνωρίζουν πολύ καλά τα πλεονεκτήματα και τις δυνατότητες που προσφέρει η ελληνική ΑΟΖ. Η ιδιότητα της ΑΟΖ με τα 200 ΝΜ της, να προσφέρει τη δυνατότητα μετασχηματισμού ακριτικών νησιών σε ελκυστές με μεγάλη δεξαμενή έλξης, δεν είναι βέβαια άσχετη με το θέμα. Διότι αυτό που θεωρούμε συνήθως ως ένα αδύναμο στοιχείο, μετατρέπεται με αυτόν τον τρόπο σε μία σημαντική βάση ελέγχου μίας μεγάλης περιοχής, η οποία έχει την ικανότητα να επεκτείνει το χώρο δράσης μας, δίχως να έχει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η έννοια των 12 ΝΜ. Αυτή η μεγάλη αλλαγή φάσης της θεώρησης των δεδομένων του Αιγαίου συμπεριλαμβάνοντας το Καστελλόριζο και τη Γαύδο, είναι σημαντικότατη. Το θέμα δεν είναι να εκμεταλλευτούμε απλώς μία ευκαιρία, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι, αλλά πραγματικά να εδραιώσουμε τη θέση μας σε μία ανθεκτική βάση. Έτσι, το να δεχτούμε πιέσεις για αυτό το θέμα δεν είναι μόνο αναμενόμενο, αλλά απαραίτητο, διότι μόνο η έννοια της επικάλυψης οδηγεί στις διακρατικές συμφωνίες, οι οποίες αναδεικνύουν σταθερά σημεία, τα οποία βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από τα σύνορα με τη συμβατική τους έννοια. Όλα αυτά δεν είναι μία ουτοπία, διότι η Κύπρος με το παράδειγμά της έχει αποδείξει ότι ευσταθούν κι είναι ορθολογικά, ακόμα και σε μία κατάσταση κρίσης. Ο πραγματικός μας εχθρός δεν είναι παρά μόνο μία μορφή ηττοπάθειας, η οποία μας οδηγεί να μην πιστεύουμε στις ικανότητες και δυνατότητές μας. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Είναι λοιπόν σημαντικό να απελευθερωθούμε από τις φοβίες μας που μας παραλύουν τη σκέψη και δεν επιτρέπουν τη στρατηγική μας δράση...








