Το στρατηγικό παράδειγμα της κυπριακής ΑΟΖ

Νίκος Λυγερός - Το στρατηγικό παράδειγμα της κυπριακής ΑΟΖ
Το στρατηγικό παράδειγμα της κυπριακής ΑΟΖ είναι απλό ως νοητικό σχήμα, αλλά όχι απλοϊκό. Η Κύπρος είναι νησί και αποτελεί ένα απομονωμένο ενεργειακό σύστημα, αν δεν αξιοποιήσει την ΑΟΖ της. Επιπλέον έχει μεγάλη ενεργειακή εξάρτηση και κατά συνέπεια μεγάλο κόστος εισαγωγής. Οι αναλύσεις λοιπόν είναι ξεκάθαρες: η ενέργεια είναι απαραίτητη για το νησί και το κόστος της εισαγόμενης ενέργειας αποτελεί εμπόδιο για την ανάπτυξη του νησιού. Αυτά τα δεδομένα ανέλυσε πολύ προσεκτικά ο Σόλωνας Κασσίνης και κατάφερε να τα μετατρέψει πριν μερικά χρόνια σε επιχειρήματα για την προώθηση της εκμετάλλευσης της κυπριακής ΑΟΖ. Με άλλα λόγια, ανέδειξε το γεγονός ότι οι έρευνες για εξορύξεις στην ΑΟΖ ήταν ένας μονόδρομος για τη μελλοντική ανάπτυξη της Κύπρου. Μπορεί πολλοί να τον χλεύαζαν τότε για όσα έλεγε, αλλά η ιστορία απέδειξε μετά από μερικά χρόνια μόνο το στρατηγικό βάθος της σκέψης τους. Πρέπει επίσης να συνδυάσουμε αυτόν τον προβληματισμό με τα παλαιότερα στρατηγικά δεδομένα που αφορούσαν στο νησί, όπως είναι η θέση του νησιού στην Ανατολική Μεσόγειο, το μεγαλύτερο νησί της περιοχής, το σταυροδρόμι ως ενεργειακός κόμβος και βέβαια την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η συνολική εξέταση αυτών των δεδομένων δείχνει πόσο ορθολογικές ήταν οι συμφωνίες με την Αίγυπτο, το Λίβανο και το Ισραήλ. Το ίδιο ισχύει και για τους γύρους αδειοδότησης. Και βέβαια όλα αυτά άρχισαν πρακτικά με τη θέσπιση της κυπριακής ΑΟΖ. Αν αξιολογήσουμε την όλη προσπάθεια αντιλαμβανόμαστε ότι αποτελεί μια τριπλή οικονομία. Πιο συγκεκριμένα, η Κύπρος μειώνει την εξάρτησή της, άρα έχει ρευστότητα για να κάνει στρατηγικές επενδύσεις για φυσικό αέριο, βγάζει το δικό της φυσικό αέριο και παράγει θέσεις εργασίας για τον ίδιο της το λαό κι όλα αυτά σε ένα πλαίσιο ευρωπαϊκό. Με αυτόν τον τρόπο θωρακίζει και τα εθνικά της δικαιώματα. Αν σκεφτούμε ότι όλη αυτή η στρατηγική αναπτύσσεται ενώ η Κύπρος έχει κατεχόμενα, πρόσφυγες, εγκλωβισμένους και αγνοούμενους, τότε γίνεται απόλυτα κατανοητό ότι το όλο εγχείρημα αποτελεί μια εθνική υπέρβαση που δικαιώνει ο χρόνος. Σε καμιά περίπτωση η Κύπρος δεν αδίκησε κανέναν και δεν καταπάτησε ανθρώπινα δικαιώματα για το λόγο αυτό θεωρούμε ότι η στρατηγική της στον τομέα είναι παραδειγματική για την Ελλάδα. Η θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ υποστηρίζει την όλη της προσπάθεια και ανοίγει το δρόμο και για την πατρίδα μας. Και αυτό γίνεται πάλι σε ένα πλαίσιο καθαρά ευρωπαϊκό. Διότι σε κάθε περίπτωση οι δύο αυτές ΑΟΖ ανήκουν de facto και de jure στην μεγάλη ευρωπαϊκή ΑΟΖ, η οποία είναι η μεγαλύτερη ΑΟΖ του κόσμου. Αυτό λοιπόν είναι το πεδίο δράσης μας, αρκεί να το υλοποιήσουμε.


The strategic example of the Cypriot EEZ
Translated from the Greek by Evi Charitidou

As a mental schema the Cypriot EEZ strategic example is simple, but not simplistic. Cyprus is an island and constitutes an isolated energy system, unless it takes advantage of its EEZ. Moreover, it has a high degree of energy dependency and, consequently, importing energy is very costly. Thus, these analyses are clear: energy is indispensable for the island and cost of imported energy constitutes an obstacle to the island’s growth. These given were very thoughtfully analyzed by Solonas Kassinis, who managed to turn them into arguments for promoting the Cypriot EEZ exploitation few years ago. In other words, he displayed the fact that extraction research in the EEZ was an one-way road for Cyprus’s future growth. Many might have scoffed him then for what he had been saying, but history only few years later proved his thought’s strategic depth. In addition, we have to combine this problematic with earlier strategic given concerning the island, such as the position of the island in Eastern Mediterranean, the largest island of the region, the crossroads as energy hub and, of course, the EU membership. In total examining these given shows us how rational the agreements with Egypt, Lebanon and Israel had been. The same holds for the licensing rounds. And, of course, all this has practically started with Cypriot EEZ proclamation. If we evaluate the entire effort, we realize that this constitutes a triple economy. More specifically, Cyprus limits its dependency; it, thus, creates liquidity to make strategic investment on natural gas, it produces its own natural gas and creates employment for its own people; and all this in a European framework. In this way it secures its national rights. If we think that the whole strategy is deployed while Cyprus being under occupation, with refugees, entrapped and missing people, then it becomes absolutely comprehensible that the entire endeavor constitutes a national excess vindicated by time. In no way has Cyprus offended anyone, neither has it violated any human rights. This is the reason why we consider that its strategy on this sector sets an example to Greece. Greek EEZ proclamation supports the entire effort and opens the way for our country, too. And all this again takes place in a clearly European framework. For, in any case, these two EEZs de facto and de jure belong to the broader European EEZ, which is the largest EEZ in the world. So, this is our action field, as long as we activate it.