%2B-%2B%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82%2B%CE%9B%CF%85%CE%B3%CE%B5%CF%81%CF%8C%CF%82.%2BGreek%2BEEZ%2B-%2BNikos%2BLygeros.jpeg "Greek EEZ-Ελληνική ΑΟΖ, ΑΟΖ Κύπρου")
Η ορθολογική ανάλυση του θέματος της ΑΟΖ αναδεικνύει αντικειμενικά ότι αποτελεί ένα στρατηγικό πλεονέκτημα. Θέλουμε δεν θέλουμε, αυτό είναι πλέον γεγονός. Μπορούμε βέβαια να το κρύψουμε από τον εαυτό μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Μπορούμε βέβαια να μην του δώσουμε την επαρκή σημασία, αλλά αυτό δεν θα ισχύει για τους αντιπάλους μας. Κατά κάποιο τρόπο πρέπει ν' αποδειχθούμε ότι η έννοια της ΑΟΖ έχει σημασία, ανεξάρτητα από το πολιτικό πλαίσιο, διότι δεν είμαστε ο μοναδικός παίκτης, κατά συνέπεια αυτή η ανεξαρτησία, αν δεν ενταχθεί σ' ένα συμμαχικό πεδίο δράσης, θα παραμείνει ένα πλαίσιο όπου θα παίξουν εις βάρος μας οι άλλοι παίκτες. Και ο λόγος είναι απλός: γεωστρατηγικά και τοποστρατηγικά, η ελληνική ΑΟΖ έχει τεράστια σημασία, όχι μόνο για μας, και κατ' επέκταση για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και για τους αντιπάλους μας που προτιμούν να μην τη θεσπίσουμε καν και να μην συμπράξουμε διακρατικές συμφωνίες, διότι αυτή η αδράνεια θα τους προσφέρει μεγάλες δυνατότητες κινήσεων σ' ένα πλαίσιο, το οποίο θα είναι ελεύθερο. Η μη συνειδητοποίηση αυτού του νοητικού σχήματος θα προκαλέσει εις βάρος μας μεγάλα προβλήματα με επιπτώσεις για το μέλλον που δύσκολα μπορούμε να προβλέψουμε με τα τωρινά δεδομένα, τόσο μεγάλη θα είναι η αλλαγή φάσης. Αν επιμείνουμε λοιπόν σε αυτήν την αδράνεια σκέψης και κατάλληλων αποφάσεων, θα έρθουν απλά να μας το υπενθυμίσουν οι αντίπαλοί μας δίχως κανένα δισταγμό, διότι γνωρίζουν πολύ καλά τα πλεονεκτήματα και τις δυνατότητες που προσφέρει η ελληνική ΑΟΖ. Η ιδιότητα της ΑΟΖ με τα 200 ΝΜ της, να προσφέρει τη δυνατότητα μετασχηματισμού ακριτικών νησιών σε ελκυστές με μεγάλη δεξαμενή έλξης, δεν είναι βέβαια άσχετη με το θέμα. Διότι αυτό που θεωρούμε συνήθως ως ένα αδύναμο στοιχείο, μετατρέπεται με αυτόν τον τρόπο σε μία σημαντική βάση ελέγχου μίας μεγάλης περιοχής, η οποία έχει την ικανότητα να επεκτείνει το χώρο δράσης μας, δίχως να έχει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η έννοια των 12 ΝΜ. Αυτή η μεγάλη αλλαγή φάσης της θεώρησης των δεδομένων του Αιγαίου συμπεριλαμβάνοντας το Καστελλόριζο και τη Γαύδο, είναι σημαντικότατη. Το θέμα δεν είναι να εκμεταλλευτούμε απλώς μία ευκαιρία, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι, αλλά πραγματικά να εδραιώσουμε τη θέση μας σε μία ανθεκτική βάση. Έτσι, το να δεχτούμε πιέσεις για αυτό το θέμα δεν είναι μόνο αναμενόμενο, αλλά απαραίτητο, διότι μόνο η έννοια της επικάλυψης οδηγεί στις διακρατικές συμφωνίες, οι οποίες αναδεικνύουν σταθερά σημεία, τα οποία βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από τα σύνορα με τη συμβατική τους έννοια. Όλα αυτά δεν είναι μία ουτοπία, διότι η Κύπρος με το παράδειγμά της έχει αποδείξει ότι ευσταθούν κι είναι ορθολογικά, ακόμα και σε μία κατάσταση κρίσης. Ο πραγματικός μας εχθρός δεν είναι παρά μόνο μία μορφή ηττοπάθειας, η οποία μας οδηγεί να μην πιστεύουμε στις ικανότητες και δυνατότητές μας. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Είναι λοιπόν σημαντικό να απελευθερωθούμε από τις φοβίες μας που μας παραλύουν τη σκέψη και δεν επιτρέπουν τη στρατηγική μας δράση...
Του Μάριου Αραβαντινού
Τέσσερις ημέρες πριν από τα περασμένα Χριστούγεννα ο πρωθυπουργός, παρουσία του υπουργού και υφυπουργού Περιβάλλοντος Γιάννη Μανιάτη και Ασημάκη Παπαγεωργίου, συναντήθηκε με τους επικεφαλής της πετρελαϊκής εταιρίας Socar και συμφώνησαν για την πώληση σε αυτήν του 66% της ΔΕΣΦΑ (Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου) Α.Ε. έναντι του ευτελούς τιμήματος των 400 εκατ. ευρώ. Η κίνηση παρουσιάστηκε ως ακόμη ένα βήμα ανάπτυξης και πανηγυρίστηκε ανάλογα, παρά το γεγονός ότι η πραγματική αξία της εταιρίας ξεπερνούσε κατά πολύ το ποσό για το οποίο πωλήθηκε και συγκεκριμένα άγγιζε τουλάχιστον το ένα δισ. ενώ είχε και δάνεια ύψους 262 εκατ. ευρώ με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου.
Την ημέρα εκείνη ο αζέρος πρόεδρος της Socar Ροβνάγκ Αμπντουλάγιεφ δήλωνε πανευτυχής από την επικείμενη συμφωνία: «Δεν είναι μόνο ο TAP, η ΔΕΣΦΑ αλλά και μελλοντικά επερχόμενα έργα». Ο Αμπντουλάγιεφ είχε δίκιο. Κι αυτό γιατί μισό χρόνο μετά, κι ενώ ακόμη η πώληση της ΔΕΣΦΑ στους Αζέρους δεν έχει εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η κυβέρνηση αποφασίζει με μια τροπολογία της την οποία ως συνήθως ενέταξε σε άσχετο νομοσχέδιο να παραχωρήσει στη ΔΕΣΦΑ, δηλαδή στους Αζέρους, τον μοναδικό σταθμό Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου της ανατολικής Μεσογείου ο οποίος βρίσκεται στη νήσο Ρεβυθούσα, απέναντι από τα Μέγαρα και μάλιστα χωρίς αντάλλαγμα με το πρόσχημα της αναβάθμισης. Πρόκειται για σταθμό ο οποίος όπως εκτιμούν κορυφαίοι επιστήμονες θα μπορούσε να αποφέρει τεράστια κέρδη στον ελληνικό κράτος, ενώ σύμφωνα με τη υπεύθυνη του τομέα Ενέργειας των ΑΝΕΛ Ραχήλ Μακρή θα μπορούσε να αποτελέσει το κέντρο της προσπάθειας εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στη χώρα μας.
Όπως εξηγεί σε άρθρο του ο γεωστρατηγικός αναλυτής Νίκος Λυγερός, ο σταθμός της Ρεβυθούσας είναι ένας από τους 13 αντίστοιχους σταθμούς που λειτουργούν στη Μεσόγειο και την Ευρώπη, ενώ τα τελευταία δέκα χρόνια έχει παραλάβει πάνω από 300 φορτία που φτάνουν με δεξαμενόπλοια και αποθηκεύονται σε δύο δεξαμενές συνολικής χωρητικότητας 130.000 κ.μ. υγροποιημένου φυσικού αερίου. Στη συνέχεια, αναφέρει ο κ. Λυγερός, μεταφέρεται σε ειδικές εγκαταστάσεις, όπου μετατρέπεται σε αέριο για να τροφοδοτήσει το εθνικό σύστημα μεταφοράς φυσικού αερίου.
Ξεπουλούν (και) τη Ρεβυθούσα χωρίς αντίτιμο!
Η τροπολογία για παραχώρηση της Ρεβυθούσας στην ήδη πουλημένη ΔΕΣΦΑ συμπεριελήφθη στο νομοσχέδιο περί «Απλούστευσης της Αδειοδότησης για την Άσκηση Οικονομικής Δραστηριότητας» το οποίο ψηφίστηκε από τους βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Ο σκοπός της παραχώρησης, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση δεν είναι άλλος από την εκτέλεση έργων απαραίτητων, όπως τονίζεται, για τη λειτουργία της ΔΕΣΦΑ.
Αυτό που πρακτικά επιδιώκει η κυβέρνηση είναι να κατασκευαστεί στο σημείο όπου σήμερα βρίσκονται δύο δεξαμενές και μια τρίτη η οποία θα έχει διπλή χωρητικότητα και θα κοστίσει περισσότερο από 156 εκατ. ευρώ, ποσό που θα πληρωθεί από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και από τη ΔΕΣΦΑ. Για να γίνει όμως αυτό αποφασίστηκε σκανδαλωδώς να παραχωρηθεί η μονάδα χωρίς κανένα αντάλλαγμα, εκτός αν αλλάξει η μετοχική σύνθεση της ΔΕΣΦΑ, μέτοχοι της οποίας μέχρι σήμερα είναι το Δημόσιο και νομικά πρόσωπα των οποίων οι μετοχές ανήκουν σε αυτό.
Το αντάλλαγμα σύμφωνα με την ψηφισθείσα τροπολογία θα οριστεί από τον υπουργό Οικονομικών, όταν η μετοχική σύνθεση της ΔΕΣΦΑ αλλάξει, δηλαδή όταν η Κομισιόν εγκρίνει την πώλησή της στους Αζέρους, πράγμα το οποίο θα συμβεί, σύμφωνα με εκτιμήσεις κυβερνητικών στελεχών, μέχρι το προσεχές φθινόπωρο. Η κυβέρνηση εν ολίγοις αποφάσισε την παραχώρηση μιας τεράστιας μονάδας Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου, σε μια εταιρία την οποία έχει ήδη πωλήσει έναντι εξευτελιστικού αντιτίμου, χωρίς να ορίζει τιμή και με την δέσμευση ότι μόλις η ΔΕΣΦΑ περάσει επίσημα στα χέρια της πετρελαϊκής Socar, ο υπουργός Οικονομικών θα κρίνει και θα αποφασίσει το αντάλλαγμα που θα ζητήσει η Ελλάδα, η οποία όμως δεν φημίζεται για τις επωφελείς συμφωνίες που κάνει.
Η ίδια τροπολογία την οποία υπογράφουν από κοινού οι υπουργοί Ανάπτυξης, Οικονομικών και Περιβάλλοντος, προβλέπει επίσης ότι «η έκδοση της έγκρισης δόμησης και της άδειας δόμησης των απαιτούμενων έργων θα γίνει κατά παρέκκλιση των κείμενων διατάξεων ως προς την απαιτούμενη απόσταση από τον αιγιαλό την παραλία, προκειμένου να διευκολυνθεί η εκτέλεση των έργων».
Ερώτηση προς του αρμόδιους υπουργούς
Για το θέμα της σκανδαλώδους παραχώρησης του σταθμού της Ρεβυθούσας στη ΔΕΣΦΑ κατέθεσε ερώτηση πριν από τρεις ημέρες η Ραχήλ Μακρή από κοινού με τον έτερο βουλευτή των ΑΝΕΛ Κώστα Δαμοβολίτη, ο οποίος τυγχάνει και μαθητής του καθηγητή Νίκου Λυγερού (δείτε την ερώτηση ΕΔΩ). Οι δύο βουλευτές καλούν τους υπουργούς Ανάπτυξης, Οικονομικών και Περιβάλλοντος να απαντήσουν σε μείζονα ερωτήματα αναφορικά με την υπόθεση, μεταξύ των οποίων αν υφίσταται οικονομοτεχνική μελέτη βάση της οποίας πραγματοποιείται η παραχώρηση της Ρεβυθούσας, ποια είναι τα άμεσα και μελλοντικά αντισταθμιστικά οφέλη, αν έχει καθοριστεί συγκεκριμένο αντίτιμο το οποίο θα υποχρεωθούν να καταβάλλουν οι Αζέροι όταν η ΔΕΣΦΑ και μαζί της η μονάδα της Ρεβυθούσας, θα περάσουν επίσημα στα χέρια τους, ποια διαδικασία ακολουθήθηκε για τον ορισμό του αντιτίμου κ.α.
«Τα δώρα της συγκυβέρνησης δεν έχουν όρια. Προσπαθούν να πουλήσουν την ΔΕΣΦΑ στους Αζέρους και να πείσουν ότι η θυσία της κομβικής σημασίας για την εθνική οικονομία δημόσιας επιχείρησης θα έχει αποτελέσματα που πουθενά δεν προσδιορίζονται. Επιπλέον παραχωρούν ως δώρο τον μοναδικό σταθμό Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου της ανατολικής Μεσογείου στους αγοραστές της ΔΕΣΦΑ. Η κυβέρνηση που επιλέγει την ασάφεια του προσδιορισμού του τιμήματος που η ιδιωτική ΔΕΣΦΑ οφείλει στον ιδιοκτήτη της Ρεβυθούσας, τον ελληνικό λαό, σπεύδει να εκδώσει έγκριση δόμησης κατά παρέκκλιση των κείμενων διατάξεων και κατά παρέκκλιση του δημοσίου συμφέροντος νομοθετεί χωρίς οικονομοτεχνικές μελέτες και μέριμνα για συνθήκες εκτάκτων αναγκών. Η υπόθεση της Ρεβυθούσας είναι εθνική και δεν μπορεί να περάσει στα ψιλά γράμματα μιας τροπολογίας. Η εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου και οι κομβικές δημόσιες επιχειρήσεις δεν μπορούν να παραχωρούνται σαν την προς θυσία Ιφιγένεια», αναφέρει σε δήλωσή της για το θέμα η κ. Μακρή.
Στο ίδιο μήκος κύματος και οι επισημάνσεις του Νίκου Λυγερού, ο οποίος σημειώνει σε άρθρο του στην προσωπική του ιστοσελίδα: «υπενθυμίζουμε ότι η Ρεβυθούσα είναι ο μοναδικός σταθμός αεριοποίησης στην ανατολική Μεσόγειο που ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι η αναβάθμισή του είναι πάρα πολύ σημαντική για την ενεργειακή μας ασφάλεια. Μόνο που αναρωτιόμαστε», συνεχίζει ο καθηγητής, «γιατί να γίνει αν είναι να τον πουλήσουμε στους Αζέρους; Και ποιο μπορεί να είναι το αντάλλαγμα όταν τέτοιος σταθμός είναι μοναδικός στην περιοχή, αφού λειτουργεί μονόπλευρα προς όφελός μας;».
%2B-%2B%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82%2B%CE%9B%CF%85%CE%B3%CE%B5%CF%81%CF%8C%CF%82.%2BGreek%2BEEZ%2B-%2BNikos%2BLygeros.jpeg)
