Οικόπεδο 1: FIR Tirana + FIR Brindisi
Οικόπεδο 2: FIR Brindisi
Οικόπεδο 4: FIR Brindisi + FIR Roma
Οικόπεδο 5 : FIR Roma
Οικόπεδο 12 : FIR Malta
Οικόπεδο 16: FIR Malta + FIR Tripoli
Οικόπεδο 17 : FIR Malta + FIR Tripoli
Οικόπεδο 18 : FIR Tripoli + FIR Cairo
Οικόπεδο 19 : FIR Cairo
Οικόπεδο 20 : FIR Cairo
Με αυτόν τον τρόπο αντιλαμβανόμαστε ότι τα ελληνικά θαλάσσια οικόπεδα που εφάπτονται στις μέσες γραμμές με την Αλβανία, την Ιταλία και τη Λιβύη, παίζουν ένα ρόλο και με τη Μάλτα και την Αίγυπτο μέσω FIR. Με άλλα λόγια, ενισχύουν τις σχέσεις και με αυτές τις χώρες, οι οποίες αποδέχτηκαν τουλάχιστον την de facto ελληνική ΑΟΖ. Δεν έχουμε λοιπόν μόνο και μόνο το θέμα το οικονομικό που έχει σημασία στην έννοια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Η νέα σκακιέρα που δημιουργούν τα ελληνικά θαλάσσια οικόπεδα πάνω στην ελληνική ΑΟΖ προσφέρουν περισσότερες δυνατότητες στην πατρίδα μας. Έτσι η αρχική αποδοχή των σεισμικών ερευνών που άγγιζαν ήδη τις τρεις μέσες γραμμές λόγω της τροπολογίας 4001/2011 του νόμου περί υδρογονανθράκων 2289/1995, που μετατράπηκε σε αποδοχή των θαλάσσιων οικοπέδων, είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα προς την de jure ελληνική ΑΟΖ. Επιπλέον από τα θαλάσσια οικόπεδα θα ενσωματωθούν επίσημα σε ευρωπαϊκό κείμενο που αφορά τις ΑΟΖ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με αυτά τα δεδομένα αντιλαμβανόμαστε ότι η πατρίδα μας αποκτά ένα νέο γεωπολιτικό ρόλο που δεν είναι εγκλωβισμένος μέσα στο Αιγαίο σε μία διμερή σχέση αλλά σε επίπεδο Ανατολικής Μεσογείου που αποτελεί μια άλλη αξία λόγω τάξης μεγέθους. Αυτό αποδεικνύει ότι όταν ακολουθούμε ορθολογικά στρατηγικές συμβουλές μπορούμε να έχουμε πρακτικά αποτελέσματα που φαίνονταν πριν λίγο καιρό ακόμα εντελώς ουτοπικά για τους περισσότερους. Η Ελλάδα μπορεί να ξεπεράσει τα προβλήματά της αρκεί οι δικοί της να πιστεύουν σε αυτή και να μη γονατίζουν όταν υπάρχουν αντίξοες συνθήκες. Το μέλλον μας άρχισε, γιατί πιστεύουμε και στο απέραντο γαλάζιο της πατρίδας μας.
Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=15811&l=gr
Η ορθολογική ανάλυση του θέματος της ΑΟΖ αναδεικνύει αντικειμενικά ότι αποτελεί ένα στρατηγικό πλεονέκτημα. Θέλουμε δεν θέλουμε, αυτό είναι πλέον γεγονός. Μπορούμε βέβαια να το κρύψουμε από τον εαυτό μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Μπορούμε βέβαια να μην του δώσουμε την επαρκή σημασία, αλλά αυτό δεν θα ισχύει για τους αντιπάλους μας. Κατά κάποιο τρόπο πρέπει ν' αποδειχθούμε ότι η έννοια της ΑΟΖ έχει σημασία, ανεξάρτητα από το πολιτικό πλαίσιο, διότι δεν είμαστε ο μοναδικός παίκτης, κατά συνέπεια αυτή η ανεξαρτησία, αν δεν ενταχθεί σ' ένα συμμαχικό πεδίο δράσης, θα παραμείνει ένα πλαίσιο όπου θα παίξουν εις βάρος μας οι άλλοι παίκτες. Και ο λόγος είναι απλός: γεωστρατηγικά και τοποστρατηγικά, η ελληνική ΑΟΖ έχει τεράστια σημασία, όχι μόνο για μας, και κατ' επέκταση για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και για τους αντιπάλους μας που προτιμούν να μην τη θεσπίσουμε καν και να μην συμπράξουμε διακρατικές συμφωνίες, διότι αυτή η αδράνεια θα τους προσφέρει μεγάλες δυνατότητες κινήσεων σ' ένα πλαίσιο, το οποίο θα είναι ελεύθερο. Η μη συνειδητοποίηση αυτού του νοητικού σχήματος θα προκαλέσει εις βάρος μας μεγάλα προβλήματα με επιπτώσεις για το μέλλον που δύσκολα μπορούμε να προβλέψουμε με τα τωρινά δεδομένα, τόσο μεγάλη θα είναι η αλλαγή φάσης. Αν επιμείνουμε λοιπόν σε αυτήν την αδράνεια σκέψης και κατάλληλων αποφάσεων, θα έρθουν απλά να μας το υπενθυμίσουν οι αντίπαλοί μας δίχως κανένα δισταγμό, διότι γνωρίζουν πολύ καλά τα πλεονεκτήματα και τις δυνατότητες που προσφέρει η ελληνική ΑΟΖ. Η ιδιότητα της ΑΟΖ με τα 200 ΝΜ της, να προσφέρει τη δυνατότητα μετασχηματισμού ακριτικών νησιών σε ελκυστές με μεγάλη δεξαμενή έλξης, δεν είναι βέβαια άσχετη με το θέμα. Διότι αυτό που θεωρούμε συνήθως ως ένα αδύναμο στοιχείο, μετατρέπεται με αυτόν τον τρόπο σε μία σημαντική βάση ελέγχου μίας μεγάλης περιοχής, η οποία έχει την ικανότητα να επεκτείνει το χώρο δράσης μας, δίχως να έχει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η έννοια των 12 ΝΜ. Αυτή η μεγάλη αλλαγή φάσης της θεώρησης των δεδομένων του Αιγαίου συμπεριλαμβάνοντας το Καστελλόριζο και τη Γαύδο, είναι σημαντικότατη. Το θέμα δεν είναι να εκμεταλλευτούμε απλώς μία ευκαιρία, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι, αλλά πραγματικά να εδραιώσουμε τη θέση μας σε μία ανθεκτική βάση. Έτσι, το να δεχτούμε πιέσεις για αυτό το θέμα δεν είναι μόνο αναμενόμενο, αλλά απαραίτητο, διότι μόνο η έννοια της επικάλυψης οδηγεί στις διακρατικές συμφωνίες, οι οποίες αναδεικνύουν σταθερά σημεία, τα οποία βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από τα σύνορα με τη συμβατική τους έννοια. Όλα αυτά δεν είναι μία ουτοπία, διότι η Κύπρος με το παράδειγμά της έχει αποδείξει ότι ευσταθούν κι είναι ορθολογικά, ακόμα και σε μία κατάσταση κρίσης. Ο πραγματικός μας εχθρός δεν είναι παρά μόνο μία μορφή ηττοπάθειας, η οποία μας οδηγεί να μην πιστεύουμε στις ικανότητες και δυνατότητές μας. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Είναι λοιπόν σημαντικό να απελευθερωθούμε από τις φοβίες μας που μας παραλύουν τη σκέψη και δεν επιτρέπουν τη στρατηγική μας δράση...








