
Η ΑΟΖ φέρνει νέο κλίμα

Η ΑΟΖ φέρνει νέο κλίμα στην πατρίδα μας και δεν μας βλέπουν πια ως μια χώρα πνιγμένη στα οικονομικά της προβλήματα αλλά και χωρίς καμιά προοπτική. Το θέμα της ελληνικής ΑΟΖ δίνει ένα άλλο στίγμα στις συνομιλίες μας και στις διαπραγματεύσεις. Τώρα όλοι βλέπουν ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να μείνει άπρακτη την ώρα που καταπιέζεται οικονομικά. Αντιλαμβάνονται όλοι πια ότι η χώρα μας που έχει υπογράψει το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982 και έχει ψηφίσει τον κυρωτικό Νόμο το 1995 είναι στην τελική φάση της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ και ότι έχει αρχίσει ήδη τις επαφές και για το θέμα της οριοθέτησης. Επιπλέον τα σημαντικά αποτελέσματα των σεισμικών ερευνών που διεξάγει η νορβηγική εταιρεία PGS σε συμφωνία με την Ελλάδα, δείχνουν χειροπιαστά και έμπρακτα ότι μελετάμε επί της ουσίας τα κοιτάσματα - στόχοι που βρίσκονται στην ελληνική ΑΟΖ γιατί έχουμε στο στρατηγικό πλαίσιο της αξιοποίησης της. Μάλιστα ήδη έξι ξένες εταιρείες έχουν αγοράσει τους σεισμικούς μας χάρτες, ενώ δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα όλες οι έρευνες μας. Στην πραγματικότητα έχουμε ήδη καλύψει την αρχική σύμβαση όσον αφορά το μέγεθος σε εμβαδόν των ερευνών, αλλά δύο φορές η γαλλική εταιρεία Total, ζήτησε να γίνουν πιο πυκνά τα πλέγματα Νότια της Κρήτης και Δυτικά της Ζακύνθου. Αν προσθέσουμε σε αυτά τα στοιχεία τη δεδομένη ύπαρξη των κοιτασμάτων Πύρρος και Αχιλλέας στο Ιόνιο Πέλαγος τότε αποκτούμε τη μεγάλη εικόνα της ελληνικής ΑΟΖ, η οποία είναι σε εμβαδόν η δεύτερη μεγαλύτερη της Μεσογείου. Επιπλέον είναι πια ξεκάθαρο σε όλους, ότι υπάρχει πολιτική βούληση να προχωρήσουν δυνητικά τα πράγματα, διότι έχουν αντιληφθεί όλοι αλλά βέβαια και ο λαός μας ότι είναι πλέον εγκληματική η καθυστέρηση της αξιοποίησης της ελληνικής ΑΟΖ. Η Ελλάδα έχει ανάγκη την ΑΟΖ της και όχι μόνο για οικονομικούς λόγους. Η ελληνική ΑΟΖ της προσφέρει βέβαια ένα ενεργειακό ρόλο, αλλά επίσης έναν γεωπολιτικό ρόλο μεγάλης αξίας. Δεν είναι μια λεπτομέρεια να τετραπλασιάζεις το μέγεθος σου όσον αφορά στα κυριαρχικά δικαιώματα. Αν συνδυάσουμε τα δεδομένα αυτά, με την κυπριακή πραγματικότητα όσο αφορά στους υδρογονάνθρακες και στα συμβόλαια που έχει ήδη υπογράψει με την κοινοπραξία Eni - Kogas και την εταιρεία Total, τότε μπορούμε να επινοήσουμε το όλο πεδίο δράσης και για το EuroAsia Interconnector και για τον αγωγό φυσικού αερίου σε σχέση με το ενεργειακό πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2020 και το 2050, διότι η Μεσόγειος με την Αρκτική αποτελούν τα δύο στρατηγικά ενεργειακά αποθέματα πάνω στα οποία θέλουν να επενδύσουν όλοι οι Ευρωπαίοι για να μην είναι πια εξαρτημένοι ενεργειακά. Σε αυτό το πεδίο, η Ελλάδα θα παίξει ένα μεγάλο ρόλο λόγω της στρατηγικής της με την ΑΟΖ.
Η παράγραφος 25 της πρότασης ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Η παράγραφος 25 της πρότασης ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το χάρτη ενεργειακής πορείας 2050 έχει την εξής διατύπωση στην αρχική πρόταση:
«τονίζει την ανάγκη να διασφαλιστεί η ενεργειακή ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ἐνωσης μέσα από εναλλακτικές πηγές ενέργειας και να μειωθεί η εξάρτηση από τις εισαγωγές. Υπογραμμίζει, ως εκ τούτου, την αναδυόμενη σημασία της έρευνας για κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Μεσόγειο και στην Αρκτική. Πιστεύει ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη για χάραξη πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της θαλάσσιας γεώτρησης πετρελαίου και φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένης της οριοθέτησης των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών (ΑΟΖ) των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των σχετικών τρίτων χωρών, σύμφωνα με τη Σύμβαση UNCLOS, την οποία έχουν προσυπογράψει όλα τα κράτη μέλη και η Ευρωπαϊκή Ένωση καθαυτή.»
Βλέπουμε ότι υπάρχει ειδική αναφορά στο Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 και έμμεση αναφορά στον κυρωτικό νόμο του 1995. Έτσι οι βάσεις του νέου ψηφίσματος είναι οι γνωστές και είναι αυτές και της ελληνικής ΑΟΖ. Το σημαντικό σε αυτό το ζήτημα είναι ότι πλέον όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση εισχωρεί σε ένα ενιαίο πλαίσιο, όπου η Αρκτική και η Μεσόγειος λειτουργούν συμμετρικά ως στρατηγικά ενεργειακά αποθέματα. Αυτό το πλαίσιο προωθεί και το θέμα της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ, αλλά και γενικότερα της χάραξης των ευρωπαϊκών ΑΟΖ δηλαδή τις απαραίτητες οριοθετήσεις για γεωτρήσεις, εξορύξεις και εκμεταλλεύσεις. Έτσι αντιλαμβανόμαστε ότι η υψηλή στρατηγική της πατρίδας μας για την αξιοποίηση της ΑΟΖ μας συμβαδίζει και με τις ευρωπαϊκές ανάγκες που καταγράφονται και στον χάρτη ενεργειακής πορείας 2050. Αυτό δεν είναι μόνο σημαντικό ως γεγονός, αλλά δείχνει ότι η σύγκλιση των στρατηγικών είναι θετική και θα αποτελέσει έναν ισχυρό μοντέλο πίεσης για την υλοποίηση του οράματός μας. Διότι τώρα είναι όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση που δηλώνει πόσο σημαντική είναι η έρευνα για τους υδρογονάνθρακες. Γιατί έχει αντιληφθεί ότι είναι απαραίτητη και οικονομικά και στρατηγικά η απεξάρτηση της από το θέμα της εξωτερικής ενέργειας. Κι αφού έχει πρόσβαση λόγω των κρατών μελών της στην Αρκτική και στην ανατολική Μεσόγειο, θέλει να δώσει έμφαση σε όλο αυτό το πλαίσιο για να λειτουργήσει καταλυτικά εκεί όπου υπάρχουν καθυστερήσεις από το παρελθόν. Συνειδητοποιούμε με αυτόν τον τρόπο ότι αυτή η ενεργειακή πορεία θα φέρει κοντά μας γνήσιες συμμαχίες λόγω των οικονομικών και στρατηγικών συμφερόντων στην περιοχή μας. Κατά συνέπεια αυτή η εξέλιξη μηδενίζει τις φοβίες των δικών μας που θεωρούν ότι δεν μπορούμε να προχωρήσουμε μόνοι μας. Αντιθέτως όχι μόνο πρέπει να προχωρήσουμε δυναμικά αλλά πρέπει να παίξουμε και έναν καινοτόμο ρόλο λόγω της τοποθεσίας μας στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου βρίσκονται από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου του πλανήτη. Ήρθε η ώρα να δείξει και ο Ελληνισμός τι μπορεί να κάνει επί του πρακτέου όταν ακολουθεί μια υψηλή στρατηγική πάνω σε μια επιστημονική βάση για να προσφέρει, όπως το έκανε πάντα.
%2B-%2B%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82%2B%CE%9B%CF%85%CE%B3%CE%B5%CF%81%CF%8C%CF%82.%2BGreek%2BEEZ%2B-%2BNikos%2BLygeros.jpeg)

Ετικέτες
Αρκτική,
Ευρωπαϊκή Ένωση,
Κονοφάγος,
Μεσόγειος,
Στρατηγική,
Text
ΑΟΖ και αμερικανικές εκλογές

Κατά συνέπεια, ήρθε η ώρα να πάρουμε την τελική απόφαση για τη θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ και να μην καθυστερούμε άλλο. Έχουμε πάρει την απόφαση να κάνουμε σεισμικές έρευνες με τη νορβηγική εταιρεία PGS στο Ιόνιο και Νότια της Κρήτης. Είναι όμως σημαντικό να έχει ξεκαθαρίσει το νομικό πλαίσιο της περιοχής μέσω της θέσπισης και των οριοθετήσεων. Προχωρούμε με την Αλβανία, έχουμε την οριοθέτηση με την Ιταλία και πρέπει να επισπεύσουμε τις διαδικασίες με τη Λιβύη. Όλο αυτό το πλαίσιο όμως αποκτά νόημα με τη θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ. Έτσι η καθυστέρησή της θα καθυστερήσει την όλη διαδικασία, διότι, όπως το ξέρουμε και με το παράδειγμα της Κύπρου, οι εταιρείες και οι κοινοπραξίες κάνουν κινήσεις μόνο όταν το νομικό πλαίσιο είναι ξεκάθαρο, για να μην προσθέσουν τον πολιτικό κίνδυνο σε όλους τους άλλους που είναι αναπόφευκτος λόγω της φύσης των γεωτρήσεων , της εξόρυξης και της εκμετάλλευσης. Συνεπώς ακόμα και αν έχουμε νέους χάρτες με σεισμικά δεδομένα ακόμα και τριών διαστάσεων, τίποτα δεν μπορεί να γίνει δίχως τη θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ. Επιπλέον, όταν γνωρίζουμε ότι οι έρευνες αρχίζουν σε λίγο από την περιοχή της Κέρκυρας και θα σταματήσουν Νότια της Κρήτης σε 60 μέρες, καταλαβαίνουμε όλοι ότι το timing είναι όντως στο θετικό πλαίσιο. Πρέπει λοιπόν να μην αργήσουμε μόνοι μας αυτή τη διαδικασία, διότι η θέσπιση οποιασδήποτε ΑΟΖ γίνεται πάντα και μόνο μονομερώς. Γίνεται είτε με Προεδρικό Διάταγμα, είτε με ψήφιση του Νομοσχεδίου στη Βουλή των Ελλήνων για την περίπτωση της Ελλάδας. Τώρα που έχουμε όλα τα δεδομένα, πρέπει να παρθεί και η απόφαση για να γίνει το πρώτο βήμα.
%2B-%2B%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82%2B%CE%9B%CF%85%CE%B3%CE%B5%CF%81%CF%8C%CF%82.%2BGreek%2BEEZ%2B-%2BNikos%2BLygeros.jpeg)

Η ΑΟΖ ως οικονομικό εργαλείο
Την ώρα που προετοιμαζόμαστε για τη θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ, δηλαδή την υλοποίηση του πρώτου σταδίου, πρέπει ήδη να μελετάμε και το στρατηγικό βάθος. Αυτό μπορεί να γίνει εξετάζοντας εξωτερικές περιπτώσεις. Άλλα κράτη αντιμετωπίζουν την ΑΟΖ ως ένα οικονομικό εργαλείο. Αυτήν την περίοδο, η Ιταλία λόγω οικονομικής δυσκολίας δίνει έμφαση στην οικοπεδοποίηση, έτσι ώστε να παραχωρήσει θαλάσσιες περιοχές σε ξένες εταιρείες για εξόρυξη υδρογονανθράκων, διότι αντιλαμβάνεται ότι είναι πιο αποτελεσματικός τρόπος να φέρει ρευστότητα μέσω στρατηγικών επενδύσεων. Και γι’ αυτό το λόγο, υπάρχει ένα καλό timing και για την πατρίδα μας για να γίνει μία συνεκμετάλλευση στο Ιόνιο, με το κοίτασμα του «Πύρρου», το οποίο βρίσκεται ακριβώς στα όρια των ΑΟΖ των δύο χωρών. Μια άλλη περίπτωση είναι η Γαλλία με τη γαλλική Γουιάνα, όπου βρήκε εντός της ΑΟΖ κοίτασμα υδρογονανθράκων και υπάρχει πλέον μια κοινοπραξία μεταξύ Shell και Total στην περιοχή. Άλλη μια περίπτωση με μεγαλύτερο στρατηγικό βάθος είναι η αρκτική περιοχή, όπου εκεί υπάρχουν 8 χώρες, που πήραν την απόφαση να παραμερίσουν το θέμα της υφαλοκρηπίδας για να αντιμετωπίσουν ορθολογικά τις διεκδικήσεις της Ρωσίας. Λόγω του μεγέθους των κοιτασμάτων στην Αρκτική, η έννοια της ΑΟΖ αποτελεί την ισορροπία Nash μεταξύ αυτών των χωρών και βέβαια με τη μέθοδο της μέσης γραμμής. Μάλιστα είναι αυτή η περίπτωση που αναγκάζει στην ουσία τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής να υπογράψουν επιτέλους το Δίκαιο Θάλασσας. Επίσης, σε αυτήν την περίπτωση συμμετέχει ενεργά και η Ευρωπαϊκή Ένωση, άμεσα μέσω Δανίας και έμμεσα μέσω Νορβηγίας. Αυτά τα στοιχεία ενισχύουν την αντίληψη μας περί της ΑΟΖ και της αποτελεσματικότητάς της ως οικονομικού εργαλείου για την πατρίδα μας. Ας παραμερίσουμε λοιπόν την ασχετοσύνη και τον ραγιαδισμό που προσπαθούν να μας καθυστερήσουν στη διαδικασία της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ για να μπορέσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται να βοηθήσουμε την Ελλάδα μας για να βγει από αυτήν την πίεση που την καταπατεί. Στην περιοχή μας έχουμε το παράδειγμα της Κύπρου και τη δρομολόγηση του θέματος που έχει πετύχει ο Σ. Κασσίνης, ο οποίος θα μας βοηθήσει έμπρακτα και στις δικές μας προσπάθειες προς όφελος και της Ελλάδας και της Κύπρου. Η καθυστέρηση όταν δεν έχεις την τεχνογνωσία, είναι δικαιολογημένη, όταν όμως έχεις όλα τα απαραίτητα εργαλεία στη διάθεσή σου, τότε είναι εγκληματική. Δεν πρόκειται, λοιπόν, ν’ αφήσουμε να διαπραχθεί αυτό και θα συνεχίσουμε δυναμικά τον αγώνα της ελληνικής ΑΟΖ μέχρι την υλοποίησή της.
%2B-%2B%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82%2B%CE%9B%CF%85%CE%B3%CE%B5%CF%81%CF%8C%CF%82.%2BGreek%2BEEZ%2B-%2BNikos%2BLygeros.jpeg)
+-+%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82+%CE%9B%CF%85%CE%B3%CE%B5%CF%81%CF%8C%CF%82.+Greek+EEZ+-+Nikos+Lygeros+-+%CE%97+%CE%91%CE%9F%CE%96+%CF%89%CF%82+%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%8C+%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF.jpg)
Ετικέτες
Αρκτική,
Ευρωπαϊκή Ένωση,
Ιταλία,
Κασσίνης,
Στρατηγική,
Text
Το αρκτικό στρατηγικό άνοιγμα για τη ΝΑ – Μεσόγειο
• Η μείζονα περιοχή του Αρκτικού Ωκεανού με αναμενόμενα αποθέματα 238 – 500 Δις αντίστοιχα Βαρέλια Πετρελαίου (boe).
• H Νοτιο-Ανατολική Μεσόγειος με αναμενόμενα αποθέματα 60 – 200 Δις αντίστοιχα Βαρέλια Πετρελαίου.
• Η Θάλασσα της Νότιας Κίνας με αναμενόμενα αποθέματα 50 – 120 Δις αντίστοιχα βαρέλια Πετρελαίου.
Για την Κίνα, η Θάλασσα της Νότιας Κίνας που συνορεύει με 5 χώρες παρουσιάζει ιδιαίτερη σημασία. Η πολιτική όμως που ακολουθεί αυτή η χώρα είναι ιδιαίτερα επιθετική στην περιοχή αυτή και η συμπεριφορά της είναι παρόμοια με την αντίστοιχη συμπεριφορά της Τουρκίας προς την Κύπρο και την Ελλάδα. Οι φιλοδοξίες της Κίνας την έχουν ήδη οδηγήσει σε συγκρούσεις με τα γειτονικά της Κράτη ενώ και η Τουρκία έχει ήδη αντιπαρατεθεί με την Κύπρο εντείνοντας τις εντάσεις με την Ελλάδα και το Ισραήλ λόγω των αναμενομένων εκμεταλλεύσεων αποθεμάτων της ανατολικής Μεσόγειου. Όμως η αυτοκρατορική συμπεριφορά δεν φέρνει πάντα αυτοκρατορικά αποτελέσματα. Στον Αρκτικό Ωκεανό, οι χώρες που φιλοδοξούν να μοιράσουν το πλούτο της είναι: η Ρωσία (μέσω της Σιβηρίας), ο Καναδάς, η Δανία (μέσω της Γροιλανδίας), η Νορβηγία & η Η.Π.Α. (μέσω της Αλάσκας). Μετά από μακροχρόνιες διαφορές απόψεων οι χώρες αυτές συμφώνησαν πλέον ανοικτά να χρησιμοποιήσουν τελικά την συνθήκη UNCLOS για την οριοθέτηση του Αρκτικού Ωκεανού. Η μόνη εκκρεμότητα που παραμένει είναι η ψήφιση από την Γερουσία των Η.Π.Α. τον επόμενο Δεκέμβριο του 2012 της Ανακήρυξης της Αμερικανικής ΑΟΖ. Και γι’ αυτόν τον ειδικό λόγο θα αλλάξει το αμερικανικό δόγμα που ήθελε να κάνει επέκταση στα 350ΝΜ στον Ειρηνικό Ωκεανό και στον Ατλαντικό Ωκεανό. Να σημειώσουμε εδώ ότι τα αποθέματα Πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας εκτιμώνται σήμερα σε περίπου 240 Δις Βαρέλια, και ότι στο παίγνιο διεκδίκησης των αποθεμάτων του Αρκτικού Ωκεανού συμμετέχουν δύο Κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία & η Νορβηγία (συνεργαζόμενη με Ε.Ε. χώρα), πράγμα το οποίο μετατρέπει το πεδίο σε παίγνιο μη μηδενικού αθροίσματος. Όσον αφορά στην Νοτιο-Ανατολική Μεσόγειο, το κείμενο του Ευρωπαϊκού Ενεργειακού Οδικού Χάρτη 2050 –το οποίο εισηγήθηκε πρόσφατα στο Ευρωκοινοβούλιο, η Ευρωβουλευτής Κα Νίκη Τζαβέλλα- συνδέει ιδιαίτερα την ασφάλεια εφοδιασμού της Ευρώπης με τις προοπτικές ανακαλύψεων κοιτασμάτων στη Μεσόγειο Θάλασσα και την Αρκτική. Το κείμενο του οδικού Χάρτη αναφέρει ιδιαίτερα στο άρθρο 25 & 26 ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο:
25. «δίνει ιδιαίτερη σημασία στην ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ μέσω εναλλακτικών πηγών ενέργειας που θα συνοδεύεται από μείωση της εξάρτησης από εισαγωγές, με έμφαση στην αυξανόμενη σημασία αναμενόμενων νέων ανακαλύψεων κοιτασμάτων Πετρελαίου & Φυσικού Αερίου στη Μεσόγειο Θάλασσα και στον Αρκτικό Ωκεανό. Στο πλαίσιο αυτό υπάρχει ανάγκη ανάπτυξης μια ενιαίας πολιτικής της ΕΕ στον τομέα των θαλάσσιων γεωτρήσεων πετρελαίου και Φυσικού Αερίου, συμπεριλαμβανομένης της οριοθέτησης των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών (ΑΟΖ) των κρατών μελών της Ε.Ε. με ενδιαφερόμενες τρίτες χώρες σύμφωνα με την Σύνθήκη UNCLOS, την οποία όλα τα Κράτη μέλη της Ε.Ε. και η ίδια η Ε.Ε. έχουν υπογράψει.
26. Τονίζει ότι η χορήγηση αδειών & δικαιωμάτων για ερευνητικές γεωτρήσεις και οριοθετήσεις των ΑΟΖ θα αποβεί πηγή τριβών με τις τρίτες χώρες, και γι’ αυτό το λόγο η Ε.Ε. θα πρέπει να διατηρήσει ένα υψηλό πολιτικό προφίλ στο θέμα αυτό. Υπογραμμίζεται ότι η ενέργεια αυτή θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως κινητήρια δύναμη για την ειρήνη, την συνεργασία και την σταθερότητα.
Με βάση τα παραπάνω στοιχεία, θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο σχεδιασμός προσέλκυσης σημαντικών Επενδύσεων Υψηλού Κινδύνου (High Risk) στη χώρα μας (αναφερόμαστε στις Επενδύσεις Έρευνας και Παραγωγής Υδρογονανθράκων μέσα στην Ελληνική ΑΟΖ) περνάει υποχρεωτικά μέσα από τη δημιουργία κατάλληλου επιχειρηματικού κλίματος εμπιστοσύνης προς την Ευρωπαϊκή και την Διεθνή Αγορά. Οι γνωστές δυσκολίες του Κρατικού μας Μηχανισμού -ιδιαίτερα σε τόσο ευαίσθητες υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται περισσότερα του ενός Υπουργεία- μας οδήγησε στο συμπέρασμα ότι μία τέτοια προσέλκυση επενδύσεων αναγκαστικά θα πρέπει να περιλάβει:
Την άμεση Ανακήρυξη της Α.Ο.Ζ., η οποία θα επιτρέψει σε Ευρωπαϊκό και σε Διεθνές επίπεδο ένα ευνοϊκότερο επενδυτικό κλίμα. Όπως προαναφέραμε οι Η.Π.Α., που επιθυμούν αυτό το διάστημα να κατοχυρώσουν ερευνητικά δικαιώματα κοιτασμάτων υδρογονανθράκων σε περιοχές του Αρκτικού Ωκεανού, ανακοίνωσαν ότι είναι κατ’ αρχήν έτοιμες για να προχωρήσουν σε διαδικασίες ανακήρυξης ΑΟΖ τον προσεχή Δεκέμβριο του 2012. Με άλλα λόγια, λειτουργούν μέσω της ανάδειξης του θέματος της ανακήρυξης για να δώσουν χρόνο στους στρατηγικούς επενδυτές να ετοιμάσουν τον σχεδιασμό τους με μεγαλύτερο βάθος χρόνου.
Θα αποτελέσει συνταρακτικό γεγονός -προς όφελος της Ελλάδος και της Κύπρου- η Θέσπιση Α.Ο.Ζ. από την Γερουσία των Η.Π.Α. τον προσεχή Δεκέμβριο του 2012. Όπως είναι γνωστό οι μεγαλύτερες Εταιρείες Πετρελαίου των Η.Π.Α. έχουν ήδη εισηγηθεί επιτακτικά -για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους- την άμεση θέσπιση ΑΟΖ τόσο προς το Δημοκρατικό όσο και προς το Ρεπουμπλικανικό κόμμα. Αυτό οφείλεται στον αγώνα δρόμου που έχει ξεκινήσει για την διανομή του Αρκτικού Ωκεανού μεταξύ της Δανίας (Γροιλανδία), της Νορβηγίας, της Ρωσίας, του Καναδά και των Η.Π.Α.. Υπολογίζεται ότι ο Αρκτικός Ωκεανός περικλείει το 25% των Παγκόσμιων Αποθεμάτων Φυσικού Αερίου και το 10% των Παγκόσμιων Αποθεμάτων Πετρελαίου. Πάντως είναι γνωστό ότι η Ρωσία, η Δανία (μέλος της Ε.Ε.), η Νορβηγία (χώρα συνεργαζόμενη με την Ε.Ε.) και ο Καναδάς έχουν ήδη θεσπίσει Α.Ο.Ζ. διότι θεωρούν ότι είναι μία κίνηση υψηλής στρατηγικής για τις χώρες τους. Η παρουσία δε όπως είπαμε, Ευρωπαϊκών χωρών στην διανομή του υποθαλάσσιου πλούτου του Αρκτικού Ωκεανού προσδίδει κατ' επέκταση σημαντική και άμεση -επί Κυπριακής Προεδρίας- μέσω των Βρυξελλών βοήθειας στην διεκδίκηση και διασφάλιση των δικαιωμάτων αξιοποίησης του υποθαλάσσιου Ορυκτού Πλούτου της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και από την Ελλάδα. Επισυνάπτουμε σχετικό Χάρτη της επικείμενης οριοθέτησης του Αρκτικού Ωκεανού από της χώρες που την διεκδικούν.
• Η ανακήρυξη ΑΟΖ θα πρέπει στη συνέχεια να συνοδευτεί από αντίστοιχες οριοθετήσεις θαλάσσιων συνόρων με τα γειτονικά μας Κράτη καθώς και από μία αντίστοιχη θαλάσσια οικοπεδοποίηση (Blocks) προσέλκυσης σχετικών ερευνητικών επενδύσεων εντοπισμού και αξιοποίησης κοιτασμάτων Υδρογονανθράκων. Η πραγματοποίηση μιας θαλάσσιας οικοπεδοποίησης δεν προϋποθέτει μία προηγούμενη ολοκλήρωση της οριοθέτησης. Με βάση το παράδειγμα της Κύπρου -η οποία κέρδισε πολύτιμο χρόνο- η Κύπρος προχώρησε άμεσα σε οικοπεδοποίηση και υπογραφή Σύμβασης με την Εταιρεία Noble στο Οικόπεδο 12 το 2007 στα θαλάσσια σύνορα με το Ισραήλ, ενώ η οριοθέτηση της ΑΟΖ με το Ισραήλ ολοκληρώθηκε τρία χρόνια αργότερα το 2010. Απλά η οικοπεδοποίηση και η σχετική προσέλκυση επενδύσεων πρέπει επί της ουσίας να αφορούν αμοιβαία μη γκρίζες ζώνες ερευνητικού ενδιαφέροντος μεταξύ των δύο γειτονικών Κρατών.
• Για να γίνουν όλα τα παραπάνω απαιτείται κατάρτιση βάσει της Διεθνούς Πρακτικής συγκεκριμένης επιχειρηματικής Στρατηγικής η οποία αφορά διαδικασίες αρμοδιότητας τριών Υπουργείων: ΥΠΕΞ, ΥΠΕΘΑ & ΥΠΕΚΑ. Σε πολλά κράτη όπως η Κύπρος, η Γαλλία, η Αμερική κ.λπ. τη διαμόρφωση αυτής της Στρατηγικής αναλαμβάνουν υποστηρικτικά Ομάδες Τεχνοκρατών πολύ υψηλού επιπέδου με προηγούμενη επιτυχή εκτελεστική επιχειρηματική εμπειρία.
• Πιστεύουμε ότι το μοντέλο της Κύπρου αποτελεί ζωντανό παράδειγμα σημαντικής επιτυχίας. Το Κυπριακό Νομοσχέδιο της Θέσπισης ΑΟΖ αποτελείται από 5 σελίδες διακήρυξης γενικών αρχών, έχει γίνει αποδεκτό από τον ΟΗΕ και θα μπορούσε να αποτελέσει την βάση των παραπέρα ενεργειών της Ελληνικής πολιτείας. Συνολικά 134 Κράτη έχουν θεσπίσει μέχρι σήμερα ΑΟΖ. Γεγονός το οποίο αποδεικνύει πόσο μεγάλη σημασία έχει αυτή η έννοια για τα κράτη του κόσμου.
• Το 2012, η Κύπρος πραγματοποίησε με μεγάλη επιτυχία το 2ο Γύρο Αδειοδότησης Θαλάσσιων Οικοπέδων. Οι διαδικασίες της Κύπρου υπήρξαν μαζικές (προκηρυχτήκαν σε διεθνή διαγωνισμό ταυτόχρονα όλα τα διαθέσιμα οικόπεδα της Κυπριακής ΑΟΖ, πιο συγκεκριμένα 1 +12) και χρονικά εξαιρετικά σύντομες. Όλα τελείωσαν μέσα σε 3 μήνες. Και περάσαμε στη φάση των 6 μηνών (η οποία άρχισε στις 11 Μαΐου 2012) όπου οι εταιρείες αξιολογούνται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Μετά απομένουν οι διαδικασίες διαπραγμάτευσης και η Υπογραφή των σχετικών Συμβάσεων Παραχώρησης.
• Λόγω της κρίσιμης οικονομικής κατάστασης της χώρας μας, το παράδειγμα της Κύπρου, δηλαδή η υιοθέτηση βάσει της διεθνούς πρακτικής μιας αντίστοιχης προσπάθειας μαζικής προσέλκυσης επενδυτών με εξαιρετικά γρήγορες διαφανείς διαδικασίες θα μπορούσε πραγματικά να οδηγήσει σε ανακούφιση, το συντομότερο δυνατόν, την Ελληνική Οικονομία καθώς και στην δημιουργία μεγάλου αριθμού θέσεων εργασίας.
• Να σημειώσουμε ότι η αναπτυξιακή αυτή προσπάθεια προσέλκυσης επενδύσεων έρευνας και παραγωγής Υδρογονανθράκων μέσω παραχώρησης ερευνητικών περιοχών της ελληνικής ΑΟΖ (σε αντίθεση με άλλους επιχειρηματικούς κλάδους ανάπτυξης) δεν δημιουργεί καμία δανειακή υποχρέωση για το ελληνικό δημόσιο. Ως γνωστόν οι Εταιρείες στην Έρευνα Πετρελαίου επενδύουν ίδια κεφάλαια, ενώ η ανάπτυξη κοιτασμάτων πραγματοποιείται με κεφάλαια που εξασφαλίζονται από την υποθήκευση των αναμενομένων αποθεμάτων των κοιτασμάτων. Εάν δε η προσπάθεια αυτή προσέλκυσης επενδύσεων στην χώρα μας έχει πράγματι μαζικό & επιτυχημένο χαρακτήρα (προκήρυξη ταυτόχρονα μεγάλου αριθμού οικοπέδων ελκυστικού μεγέθους), οι επιπτώσεις οικονομικής προεξόφλησης του εγχειρήματος στην διεθνή αγορά θα μπορούσαν να είναι τελικά εξαιρετικά θετικές.
Πηγή - Νίκος Λυγερός, Η. Κονοφάγος
%2B-%2B%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82%2B%CE%9B%CF%85%CE%B3%CE%B5%CF%81%CF%8C%CF%82.%2BGreek%2BEEZ%2B-%2BNikos%2BLygeros.jpeg)
Ετικέτες
Αρκτική,
Ευρωπαϊκή Ένωση,
Κονοφάγος,
Κύπρος,
Μεσόγειος,
Στρατηγική,
Text
ΑΟΖ, Αρκτική, Η.Π.Α και Ε.Ε
Όπως το υπενθυμίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση το ιστορικό πλαίσιο της Αρκτικής είναι το εξής. Η περίοδος 2005-2010 υπήρξε η θερμότερη που έχει καταγραφεί ποτέ στην Αρκτική, και η περιοχή προβλέπεται ότι δεν θα έχει πάγους κατά το θέρος εντός των επομένων 30 έως 40 ετών. Οι ραγδαίες αυτές αλλαγές θα μπορούσαν δυνητικά να ελευθερώσουν την πρόσβαση σε τεράστιους φυσικούς πόρους, όπως πετρέλαιο και φυσικό αέριο, και να επιτρέψουν την πραγματοποίηση θαλασσίων διαδρόμων οι οποίες θα μπορούσαν ενδεχομένως να καταστήσουν συντομότερες και λιγότερο δαπανηρές σημαντικές εμπορικές οδούς μεταξύ Ευρώπης και Ασίας. Το Αρκτικό Συμβούλιο αποτελεί το κατεξοχήν διεθνές φόρουμ που έχει ως αποστολή τη βιώσιμη ανάπτυξη και την προστασία του περιβάλλοντος στην Αρκτική. Απαρτίζεται από τα κράτη της Αρκτικής (τον Καναδά, τη Δανία, η οποία εκπροσωπεί επίσης τη Γροιλανδία και τις Φερόες Νήσους, τη Φιλανδία, τη Νορβηγία, την Ισλανδία, τη Ρωσική Ομοσπονδία, τη Σουηδία, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής). Οι οργανώσεις των αυτόχθονων πληθυσμών είναι μόνιμα μέλη του Αρκτικού Συμβουλίου. Τον Δεκέμβριο του 2008, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε αίτηση εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να αποκτήσει καθεστώς παρατηρητή. Η αίτηση αυτή επιβεβαιώθηκε τα τέλη του 2011. Απόφαση για την αίτηση αυτή αναμένεται να ληφθεί κατά την υπουργική σύνοδο του Αρκτικού Συμβουλίου, η οποία θα πραγματοποιηθεί στην Κίρουνα τον Μάιο του 2013. Σε αυτό το πλαίσιο αναφερόμαστε λοιπόν για να κατανοήσουμε την αλλαγή των ΗΠΑ σε σχέση με τη Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας. Διότι οι ΗΠΑ είναι η μόνη χώρα από το Αρκτικό Συμβούλιο που δεν την υπέγραψε. Παλαιότερα η αμερικανική ιδέα ήταν γιατί να υπογράψει ένα κείμενο που την περιορίζει de jure στα 200 ΝΜ ενώ στον Ειρηνικό και στον Ατλαντικό δεν υπάρχει κανένα κράτος κοντινό και κατά συνέπεια θα μπορούσε να επεκτείνει τη ζώνη της στα 350 ΝΜ. Η αλλαγή φάσης έρχεται λοιπόν από τις δυνατότητες που θα προσφέρει η Αρκτική και το αμερικανικό Κογκρέσο έκανε άμεση αναφορά στην περιοχή. Κι αν οι αμερικανικές εκλογές καθυστερούν την διαδικασία, διότι θεωρείται ότι δεν πρέπει να υπάρξει μια κομματική αξιοποίηση του θέματος και η ψηφοφορία θα γίνει μετά, είναι αναμενόμενο ότι οι ΗΠΑ θα αλλάξουν δόγμα πάνω σε αυτό το θέμα. Έτσι με αυτόν τον τρόπο, θα έχουμε ένα επιπλέον κράτος και βέβαια επιχείρημα που θα υποστηρίξει την ελληνική ΑΟΖ, η οποία θα έχει θεσπισθεί εκείνη την περίοδο και θα είμαστε σε διαπραγματεύσεις με τα άλλα κράτη σε σχέση με την οριοθέτηση και τη μέση γραμμή. Πρέπει λοιπόν να το υπολογίσουμε από τώρα, στη μελλοντική μας φαρέτρα, ειδικά αυτήν την περίοδο όπου η Κύπρος έχει την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το θέμα της ΑΟΖ δεν είναι διπολικό και αυτό αποδεικνύεται έμπρακτα με την περιοχή της Αρκτικής.
%2B-%2B%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82%2B%CE%9B%CF%85%CE%B3%CE%B5%CF%81%CF%8C%CF%82.%2BGreek%2BEEZ%2B-%2BNikos%2BLygeros.jpeg)

Ετικέτες
Αρκτική,
Ευρωπαϊκή Ένωση,
Text